બંધ ઘરનાં દ્વાર છે કોણે કહ્યું ? આંગણું ભેંકાર છે કોણે કહ્યું ? . આ હવાની આવ-જાને રોકવા; ભીંત પણ લાચાર છે કોણે કહ્યું ? . સૂર્ય લાખો ઝળહળે છે આજ પણ; ભીતરે અંધાર છે કોણે કહ્યું ? . માર પથ્થર માર તો ફળ આપશે; ઝાડવું દાતાર છે કોણે કહ્યું ? . સાવ ખાલી માર્ગ…

શ્વાસની વચ્ચે કળણ શોધું હવે; હું મરણ પહેલાં મરણ શોધું હવે. . રાતમાં જે મ્હેલ છોડી નીકળે; એ તથાગતનું વલણ શોધું હવે. . આ જગાનો હું રહેવાસી નથી; કૈં અલગ વાતાવરણ શોધું હવે. . સૂર્ય આપો તોય એનું શું કરું ? કોઈ ઝળહળતું સ્મરણ શોધું હવે. . હું ક્ષણોમાં ઊતરું ઊંડે સુધી; ક્ષણ ન હો…

બધાયથી છૂટો પડીને સાવ એકલો છું મારા ખંડમાં અખંડ એકાંતને સાચવીને હું બેઠો છું મારી સાથે સાંજની હળુ હળુ હવા જેવું મૌન સહજપણે લઈ આવે છે મારે માટે મધુર મુલાયમ રેશમી રજાઈ જેવો અંધકાર. બારી ખોલી નાખીને બંધ બારણે જીવવું મને ગમે છે અસ્તિત્વમાં આસપાસ રચાઈ જાય છે એક નીરવ સરોવર. કમળ આપમેળે ખૂલતાં જાય…

આમ તો મનને જ પાછું વાળવા જેવું હતું, પગ મૂક્યા પહેલાં જ સંભાળવા જેવું હતું ! . ધાર્યુઁ’તું કે પહોંચતાં સ્વાગત થશે, ઉત્સવ થશે, આપણે આ ભોળપણ ઓગાળવા જેવું હતું ! . દીપમાળાઓ બધે પ્રગટાવી તેં સારું કર્યુઁ, પણ પ્રથમ તો આંગણું અજવાળવા જેવું હતું ! . લે હવે અવ્યક્તનો આનંદ પણ ઓછો થયો, હોઠ…

બસ બધું આમ જ ને ? શબ્દોના ખાલીખમ ખોખાના લેબલ પર છાપો છો કવિતાનું નામ જ ને ? બસ બધું આમ જ ને ? . એક દિવસ સૂરજ તો પોતે જઈ પૂછે છે સાચ્ચે આ સૂરજનું ગામ છે ? જેને પણ પૂછ્યું ઈ બધ્ધાંયે કહેતાં હું પોતે છું બોલો શું કામ છે ? સાચુકલા સૂરજને…

તું તને ખુદને અહીં થોડો ચકાસી જો; તું જ તારી જાળમાંથી આજ નાસી જો . આ બધાયે લોક દોડે પાર જાવા પણ; ક્યાં હલેસાં ? નાવ ક્યાં છે ? ને ખલાસી જો. . હું હવે ક્યાં એકલો ક્યારેય હોઉં છું ? એક એકલતા મળી ગઈ બારમાસી જો. . અન્ય પર શંકા જ કરવી હોય તો…

સત્ય પણ ક્યારેક કડવું જોઈએ, જાતની સાથે ઝગડવું જોઈએ ! . બહારનાં સમરાંગણોની વાત શી ? ભીતરે કે લમણે લડવું જોઈએ ! . એ રહ્યો ઈશ્વર, ખપે એને અરૂપ; માનવી છું, મારે ઘડવું જોઈએ ! . આમ આવ્યા ને ફક્ત ચાલ્યા જવું, રાહ છે તો કૈંક નડવું જોઈએ ! . આ વિશેષણના વળી શણગાર શા…

ક્યાં લગી એકાંતથી ડરતાં રહીશું આપણે ? ભીડની મરજાદમાં મળતાં રહીશું આપણે ? . પૂર આવે લાગણીઓનું અહીંથી ત્યાં સુધી ક્ષેત્રફળ માપીને ખળખળતાં રહીશું આપણે ? . વાદળી બંધાય ઉરમાં સંઘરેલાં શ્વાસથી માવઠાંની જેમ ઝરમરતાં રહીશું આપણે ? . પાધરો ક્યાં છે કોઈ પગરવ કે પહેચાની શકો એકબીજાને સતત છળતાં રહીશું આપણે ? . નાવ…

अब के खफा हुआ तो है ईतना खफा भी हो तू भी हो और तुझमें कोई दूसरा भी हो . यूँ तो हर बीज की फितरत दरख्त है खिलते हैं जिसमें फूल वो आबो-हवा भी हो . आँखें न छीन मेरी नकामें बदलता चल यूँ हो कि तू करीब भी हो और जुदा भी हो…