એકાંત ભીંસે છે મને, કાગળ લખી મોકલ તું મુક્ત દીસે છે મને, કાગળ લખી મોકલ . શ્વાસોને ગણવા કેમ ? ના સમજાય કેમ લખું ? દિવસો ઘણાં વીત્યા છે, તું, કાગળ લખી મોકલ . મારી ઉદાસ સાંજ તો પત્ર બની છે ક્યારથી પરોઢની વ્યગ્રતાથી તું, કાગળ લખી મોકલ . હું ય ક્યાં આંસુભીનો કાગળ નથી…

એમ આખી જિંદગી તમને સતત જોતો રહ્યો. રોજ જાણે કે નવી કોઈ વિગત જોતો રહ્યો. . કંઈક સૈકાઓ અહીં વીતી ગયા છે એ છતાં, એક ઈશ્વરનેય આ માનવ ગલત જોતો રહ્યો. . મારી દ્રષ્ટિ જ્યારથી તારા સુધી પહોંચી નહીં, હું ભરેલી આંખથી ખાલી જગત જોતો રહ્યો. . મારો વર્ષોનો અનુભવ કામ આવ્યો આ રીતે, કોઈ…

બારીની બહાર ચાંદીની ઘૂઘરીઓ જેવો વરસાદ દીવાલોની ભીતર ટી.વી.માંથી રંગબેરંગી દ્રશ્યોનાં ઝાપટાં ને હું જોયા કરું છું શૂન્યમનસ્ક . પવનના ખિસ્સામાંથી મળેલી ચિઠ્ઠીઓ મારી ત્વચા વાંચે છે પણ મારાં રૂંવાડાઓ સાવ બુદ્ધુ છે . છાપરા ઉપર ટપટપ ટપકતું સંગીત મનને હીંચકા ખવડાવી શકે પણ કાનને ટેવ જ નથી, વરસાદના વાજિંત્રો સાંભળવાની . જીભ ઉપર વરસાદનું…

જળની વાણી રૂપરમણામાં ભરી ભરી તું જળ સાચવજે, પરપોટામાં કેદ કમલવત સંકેતો ને પળ સાચવજે. . રાતોનું પ્રતિબિંબ ઝીલીને વાવની અંદર ઊતર્યો છે પણ શબ્દ પગથિયું, અર્થ ગડથોલું, પકડી લે સાંકળ; સાચવજે. . ધોધમાર એવો વરસ્યો કે શરમાયેલી રાત ઓગળી, અજવાળાની ટશરો ફૂટે એ પહેલા તું સળ સાચવજે. . મન ક્યારે ખોવાઈ જવાનું, પડશે એની…

ધોધમાર વરસાદ પાછો આવશે, પર્વતોમાં સાદ પાછો આવશે. . ફૂટતા’તા મોરના ટહુકા સતત- ઘાસમાં ઉન્માદ પાછો આવશે. . એક ખેતર પત્ર જેવું કોરું છે, ચાસનો અવસાદ પાછો આવશે. . હું મને ભૂલી ગયો એવું બન્યું- પત્ર વરસો બાદ પાછો આવશે. . ફૂલ ખીલે કોઈના અરમાનનું, ખાનગી સંવાદ પાછો આવશે. . ( મનીષ પરમાર )

જવા દે દોસ્ત, તું થાકી જઈશ, મારી મૂળ રંગોની ઓળખ જ ઝાંખી થઈ ગઈ છે. મને મેળવણી શિખવવાની જીદ શા માટે કરે છે ? . મારી લગભગ ઠીંગરાઈ ગયેલી સુષુપ્ત સંવેદનશીલતા હવે માત્ર સ્થૂળ સ્પર્શની જ ભાષા ઉકેલી શકે છે. મને – પકડીને ચૂંથી નાખીશ ત્યારે માંડ, તારી હાજરીની નોંધ લઈ શકીશ હું ! .…

મારે ગઈકાલની ગલીઓમાં ઘૂમવું નથી આવતીકાલનો ભલે ઊગે સૂરજ : મારે કાલના આકાશને ચૂમવું નથી. . પળપળની પાંદડીઓ મ્હેકે બિડાયેલી એમાં ભમરો લપાયો છે ગુંજન સહિત એક એક પાંદડી તો આપમેળે ખૂલશે એક એક પાંદડીમાં રણઝણતું ગીત સ્મરણ ને સ્વપ્ન : એ તો પારકા પ્રદેશ : મારે એવા વેરાનમાં ઝૂલવું નથી. . હું તો આજનો…

વાતમાંથી વાત નીકળી એટલે જાણ્યું અમે ઝળહળેલી જાત નીકળી એટલે જાણ્યું અમે . આગિયાને ચીરવા જાતાં જ ચિરાઈ ગઈ એક કાળી રાત નીકળી એટલે જાણ્યું અમે . મોરનાં પગલાં પડેલાં ત્યાં જ એ થંભી ગયો આ પવન પર ભાત નીકળી એટલે જાણ્યું અમે . કુંડળી ને કુંડલિની બેઉ જાગ્રત થઈ ગયાં એક એવી ઘાત નીકળી…

ઓર્કુટની ગુજરાતી=મેગેઝિન, છાપા અને કોલમ કોમ્યુનિટી દ્વારા તેની ત્રીજી વર્ષગાંઠ નિમિત્તે છેલ્લા બે વર્ષની જેમ જ ઈ-મેગેઝિન “e_vachak”નું,  ૨ જૂનના રોજ જય વસાવડાના હસ્તે ઈ-વિમોચન કરવામાં આવ્યું.  આ ઈ-મેગેઝિનમાં મારી કવિતા “ઉડાન” પણ પ્રકાશિત થઈ છે.  જે અહીં માણી શકશો. [આ ઈ-મેગેઝિન PDF સ્વરૂપે ડાઉનલોડ કરવા અહીં ક્લીક કરો]

ચાલવા માટે રસ્તો જોઈએ : ઝાલવા માટે નાથ આટલું આપી દે : પછી હું કાંઈ ન માગું નાથ ! કંઠમાં એકાદ ગીત દઈ દે હોઠ ઉપર એક સ્મિત આંખના મારા આંસુમાં હું ભીંજવી દઉં પ્રીત. દિવસ હોય કે રાત પણ મને જોઈએ તારો સાથ આટલું આપી દે : પછી હું કાંઈ ન માગું નાથ !…