પ્રેમ એટલે વોટ્સએપ પર એ ઓનલાઇન હોય ત્યારે હૃદયમાં છે…ક અંદર હાથ નાંખી ધબકારને આંગળીમાં પકડી, પારેવાની જેમ ફફડવું પ્રેમ એટલે ફેસબુક પર પોસ્ટ થયેલું એમનું સ્ટેટસ વાંચતા જ ચશ્માનાં નંબરોનું ઉતરવું… પ્રેમ એટલે એમણે મોકલેલી સ્માઇલીનાં સ્મિતનું મેસેજમાંથી કૂદીને હોઠ પર આવવું પ્રેમ એટલે રોજ રાત્રે એમનું સપનાંમાં આવવું, આંખ ખૂલે એટલે ભાગી જવું…

આ કેવો પેંતરો, એ રચી રહયા છે; હારી ખુદને, મને એ જીતી રહયા છે ! એકમેકમાં એવા સમયભાન ભૂલ્યા, કે દિનરાત, વર્ષો થઈ વીતી રહયા છે ! લાગણી એ જ છે પહેલા જેવી જ; તણાવનું કારણ સમય-સ્થિતિ રહયા છે ! મારી બધી એષણાઓ ટેકવી રાખતા, એમના જ ગોખલા ‘ને ખીંટી રહયા છે ! એકેએક શ્વાસે,…

શબદને પામવા ના કામ લાગે છે ચતુરાઈ, મરમને તાગનારાઓ જ પામે છે કબીરાઈ. તમારો તાજ આલીશન પણ તમને મુબારક હો, અમે તો બાદશાહીમાં ધરી છે આ ફકીરાઈ. વિખેરાઈ ગયો, તો લેશ પણ ના રંજ છે ભગવંત, થયા કણકણ પછી તારી અમે પામ્યા અખિલાઈ. પઢા પોથી, બના પંડિત, ગયા કાશી, ગયા કાબા, છતાં આ પ્રેમ નામે…

નિહાળીને ધસમસતો પ્રવાહ પહેલાં તો હું થથરી ગયો, પછી સાતે સાગર હું તમારું નામ લઈને તરી ગયો. હવે મારા લોહીનાં બુંદ બુંદ બરફના રાજકુમાર છે, જે ધૂણો ધધખતો હતો ભીતર એ તો ક્યારનોય ઠરી ગયો. કોઈ દોષ દર્પણોનો નથી-એ બિચારાનો નથી વાંક કંઈ, હતો મારો ખુદનો ચહેરો એ-જે નિહાળીને હું ડરી ગયો. જે તૂફાન સામે…

કોઈ નિર્મળ, યશસ્વી રાજવી નિશા વેળા, નગરચર્ચાનાં રહસ્યોથી ખિન્નતા ધારે ! હું સતત મૌનની ચાદર લપેટી ઘૂમું છું; ના રહી દ્રશ્ય કે અદ્ર્શ્ય ભિન્નતા મારે ! સમગ્ર શહેરના ગવાક્ષો ! તમે કંઈ તો કહો; કઈ તરફ તાનસેની રાગના આલાપ વહે ? કઈ તરફ સ્તબ્ધતા ધારી ઊભા છે મૃગવૃંદો ? કઈ તરફ પથ્થરો, કહો ને, પીગળીને…

બનાવોની વચ્ચે સફરમાં રહ્યો છું, હું મંજિલને છોડી ડગરમાં રહ્યો છું. જીવન આખું એવું વિવાદીત રહ્યું કે, નિરંતર જગતની નજરમાં રહ્યો છું. બધાને જ આશ્ચર્ય એ વાતનું છે, અખંડ કૈ રીતે કાચઘરમાં રહ્યો છું ? એ માણસને રોગી નહીં તો કહું શું ? સ્વયં જે કબૂલે કે ડરમાં રહ્યો છું. કદી આંખથી એના પીધી હતી…

કેટલાંક વર્ષોને વાપરે છે કેટલાંકને વર્ષો વાપરે છે. કેટલાંક વર્ષોને ધનની પેઠે સાચવી સાચવીને ખરચવા મથે છે. એક એક પળનો હિસાબ માંડે છે. કોઈક વળી છૂટે હાથે ઉડાવે છે. મજા એ છે કે, કોઈને ય ક્યાં ખબર છે કે મૂડી કેટલી છે ? બેલેન્સમાં શું છે ? સિલક શું વધી છે ? એકને ઘટી જવાની…

હવે તો મોટાં થયાં! હવે શેની ઉજવણી? ઘરડાં થયાં, હવે તો! આવા ઉદ્દગાર પાછળ વેડફેલા વર્ષોની વ્યથા જ હોય છે. આજને કાલ પર છોડનારાને મહાકાલ છોડતો નથી. પ્રત્યેક વર્ષ પ્રત્યેક માસ પ્રત્યેક સપ્તાહ પ્રત્યેક દિવસ પ્રત્યેક પળ… આપણને અવસર આપે છે જીવનને આનંદવાનો. માત્ર આપણી તૈયારી જોઈએ-જીવવાની. તત્પરતા જોઈએ-માણવાની. સજ્જતા જોઈએ-સ્વીકારવાની. વર્ષગાંઠ એ તો પૂર્ણત્વની…