સતત બકબક થતી ચોમેર, ઓછું કોણ બોલે છે ? ઘસાયેલા અવાજો વચ્ચે જુદું કોણ બોલે છે ? પીંછું કુમળું ન ફરતું હોય જાણે કાનમાં મારા ! તમારે મૌન છે, તો આવું મીઠું કોણ બોલે છે ? શિયાવિયા થઈને ચૂપ બેઠી છે પ્રજા પૂરી, પિટાયો’તો કદીક ઢંઢેરો – ‘સાચું કોણ બોલે છે ?’ ચલો ને !…

વીર શહિદ કેપ્ટન નિલેશ સોની જગતના સૌથી ઊંચા અને દુર્ગમ રણમેદાન સિઆચેન ખાતે ૩૦ વર્ષ પહેલા ગુજરાતી યુવાન કેપ્ટન નિલેશ સોનીએ શહિદી વહોરી હતી. આજે એટલે કે ૧૨મીએ ફેબ્રુઆરીએ તેમની શહાદતને બરાબર ૩૦ વર્ષ પૂર્ણ થયા. જો કે વતન માટે મરી ફીટવાની એ અદ્વિતિય અને અનોખી પરાક્રમગાથાથી ઘણા ખરા ગુજરાતીઓ અજાણ છે. સિઆચેન મોરચે લડત…

આવમાં તરતા રહ્યા યા તાવમાં તરતા રહ્યાં, જે મળ્યો શિરપાવ એ શિરપાવમાં તરતા રહ્યાં. જિંદગીભર ખાલીખમ મેદાનને તાક્યા કરી, ના લીધેલા-ના લીધેલા દાવમાં તરતા રહ્યાં. હોય મસમોટો કે નાનો ફેર કૈં અમને નથી, હરઘડી બસ જે મળ્યો એ લહાવમાં તરતા રહ્યાં. છેક મધદરિયે પહોંચ્યાં બાદમાં જાણી શક્યાં, સાવ તૂટેલી હતી જે નાવમાં તરતા રહ્યાં. માણસોને…

એની લટ મને મારી ગઈ તોય, છે એના જ શ્વાસોમાં મારો લય ! એકાદ બે ક્ષણ મળવાને, હું મારું, જીવન વિસરી ગઈ ! વાતો આપણી ચોતરફે , સૌના મનને ફાવે એમ થઇ ! ખોટી વાતો પહોંચાડતી, હતી આપણા ઘરની જ ઉધઈ ! આપની વાહ સાંભળીને, કલમ આ સાચે જ, સારી થઈ; અહીં દુઃખને માટે દરિયા…

હૈયા બેઠા એક ડાખળીએ મારી ચિંતા છે એની આંખડીએ ! હા, ચોખ્ખે ચોખ્ખો પ્રેમ કરી; અમે વાત વાતમાં બાખડીએ ! કોઈ કાને તારી કૂથલી કરે ; અમે તેની સાથે આખડીએ ! આપણા આ સંગાથની સોડમ છે, ફૂલ તણી સૌ પાંખડીએ ! મારા જીવનની સઘળી ચિંતા લે ઈશ મૂકી તારી ચાખડીએ ! ભલે શબ્દોમાં તારું નામ…

એક તો આ જિંદગી ઓછી મળી, એમાં જીવનભરની ખામોશી મળી. ક્યાંક અમને વાર લાગી પહોંચતાં, ક્યાંક અમને બાતમી ખોટી મળી. એનું દિલ પથ્થર હશે નો’તી ખબર, પણ હથેળી તો બહુ પોચી મળી ! પ્યાસ મારી ના બુઝી તે ના બુઝી, આ નદી તો તીસરી ચોથી મળી ! ક્યાંક અમને ગમતો ચહેરો ના મળ્યો, ક્યાંક તારી…

તું થીજેલો છે બરફ ને તપ્ત તું અંગાર છે, હોડીને ડૂબાડનારો પાણીનો અવતાર છે. તું જ છે આકાશમાં ને તું જ છે પાતાળમાં, જાણી લે કે તું જ તારો કામનો કરનાર છે. શેઠિયો તું, વેઠિયો તું, તું સૂતો; તું જાગતો, સર્વ ક્ષણમાં ગુપ્ત રીતે તારો તો સંચાર છે. સાચ કહો કે જૂઠ કહો; પાપ કહો…

સીધો સાદો છું માણસ એક-બે ઈચ્છામાં જીવું છું, તમારી જેમ ક્યાં હું સેંકડો સ્વપ્નામાં જીવું છું. છે સરખાં નામ પણ સ્થળ જીવવાનાં સાવ છે નોખાં, તમે હાથોની ને હું મેંદીની રેખામાં જીવું છું. મને વહેતી નદીમાં શોધવાનો યત્ન ના કરશો, હું રેતીના થરો નીચે સૂતા ઝરણામાં જીવું છું. સમય આવ્યે થશે પુરવાર પલ્લું કઈ તરફ…

આ આવ્યું મનમાં કોણ છે ? કે હૈયે પડ્યું, ઘીનું મોણ છે ? જ્ઞાન પામવાની અવઢવમાં, એકલવ્યને મળ્યા દ્રોણ છે ! કોરે કોરા રણમાં જુઓને; મીઠી ઝરમર ઓણ છે ! નષ્ટ થાય મારું મારાપણું, સાચા સ્નેહનો દ્રષ્ટિકોણ છે ! બર્બ્યુડાના ત્રિકોણથીયે , પેચીદો પ્રેમનો કોણ છે ! ( દિવ્યા સોની “દિવ્યતા” )

પ્રેમ એટલે વોટ્સએપ પર એ ઓનલાઇન હોય ત્યારે હૃદયમાં છે…ક અંદર હાથ નાંખી ધબકારને આંગળીમાં પકડી, પારેવાની જેમ ફફડવું પ્રેમ એટલે ફેસબુક પર પોસ્ટ થયેલું એમનું સ્ટેટસ વાંચતા જ ચશ્માનાં નંબરોનું ઉતરવું… પ્રેમ એટલે એમણે મોકલેલી સ્માઇલીનાં સ્મિતનું મેસેજમાંથી કૂદીને હોઠ પર આવવું પ્રેમ એટલે રોજ રાત્રે એમનું સપનાંમાં આવવું, આંખ ખૂલે એટલે ભાગી જવું…