બસ પલળવું એ જ આશય હોય છે કોઈ પણ આંખો જળાશય હોય છે . માત્ર શ્રદ્ધા પર બધો આધાર હોય છે ક્યાં બધા પથ્થર શિવાલય હોય છે . જામ પેઠે ગમ બધા પીતો રહ્યો જિંદગી જાણે સુરાલય હોય છે . શક્યતાનો રોજ તોડું છું બરફ લક્ષ્ય મારું તો હિમાલય હોય છે . ઝંખના પણ ક્યાં…

જટા જો હું બાંધુ તો કૈલાસ લાગે છતાં જિંદગી કેમ વનવાસ લાગે . પુરાતન સમયમાં નવા રંગ ભરવા કલમ જો ઉઠાવું તો ઈતિહાસ લાગે . ભણેલોય માણસ અભણ થઈ ગયો કાં ? મનોમન વિચારું તો અભ્યાસ લાગે . વિખેરી રહ્યો છું ભરમની સમાધિ મને આ જગત સાવ આભાસ લાગે . ઘણીવાર એવુંય લાગે છે મીરાં…

એક ખોબા જળમાં તરવું ખૂબ અઘરું કામ છે, ખિસ્સાના ખાલીપે ફરવું ખૂબ અઘરું કામ છે. . ટેકરી પર સાથ તારો ના મળ્યો લીલો, અને ઢાળથી નીચે ઊતરવું ખૂબ અઘરું કામ છે. . નાહીને કોરાં થવાની વાતને કોરે મૂકો, ભીતરે ભીનાં નીતરવું ખૂબ અઘરું કામ છે. . છોકરીના મનની વાતો વાવના જેવી જ છે, વાવમાં ઊંડે…

ઝાંઝવાંમાં ઝંખનાઓ ખળભળે, પ્રાર્થનામાં કામનાઓ ખળભળે. . રાહ જોતા તત્વને સંકોર, જો ! બીજમાં સંભાવનાઓ ખળભળે. . આંસુ છે, વરસાદ જેને માનીએ, આભમાં સંવેદનાઓ ખળભળે. . કોઈને ભેટી કે ચૂમી ના શકે, જે હૃદયમાં વંચનાઓ ખળભળે. . શબ્દને નોખી રીતે હું વાપરું, શબ્દમાં છે વ્યંજનાઓ ખળભળે. . ( દત્તાત્રય ભટ્ટ )

લિસ્સી, સુંવાળી, નજાકતભરી, રેશમી સંવેદનો કરતાં ખરબચડી સંવેદના સાથે જીવવું હમણાં હમણાં મને વધુ ગમે છે. કરકરાપણાનો પણ એક સ્વાદ હોય છે. ઢાળ પર જળની જેમ ઢળવા કરતાં પથ્થરના પગથિયાંનો સ્પર્શ વિશેષ જીવંત લાગે છે. . પથ્થર ગોળ હોય, ચોરસ હોય, લંબચોરસ હોય, ચિત્રવિચિત્ર આકાર ધરાવતા હોય કે અણીદાર હોય તો પણ મારો પથ્થર માટેનો…

કે વાયરામાં મોરપીંછ લ્હેરાતાં જાય દિશા દિશામાં મારી આંખો વેરાય, અને સપનાંઓ શ્યામનાં ઘેરાતાં જાય. . આંખ સામે ઊગે છે કદંબનું ઝાડ અને આંખો આ યમુના થઈ વ્હેતી, એક પછી એક ગોપી આવે ને જાય ને મને કહેવાનું કંઈ નથી કહેતી. મૌન એવું કે શબ્દો પણ વ્હેરાતા જાય કે વાયરામાં મોરપીંછ લ્હેરાતાં જાય. . વાંસળીના…

સૂર્યમાં ભીનાશ બાકી છે હજુ છેક ઊંડે પ્યાસ બાકી છે હજુ . વન બળીને રાખ જેવું થઈ ગયું હું હતો ત્યાં ઘાસ બાકી છે હજુ . રોજ મળનારાં બધાં આવી ગયાં એક માણસ ખાસ બાકી છે હજુ . રેડ જલ્દી જળગઝલ મોમાં જરા સાવ છેલ્લો શ્વાસ બાકી છે હજુ . આખરે પહોંચી જઈશ તારા સુધી…

. કેટલીક વાતો લોકોના માનસને ઝંઝોડી નાંખનારી હોય છે અને છતાં ચૂપચાપ આવીને પસાર થઈ જાય છે. એના આવનજાવનથી કોઈનું વિશેષ ધ્યાન ખેંચાતું નથી. જાણે કંઈ બન્યું જ નથી એમ લોકો વર્તે છે. પત્રકારત્વના ક્ષેત્રમાં એક વાક્ય બહુ પ્રચલિત છે…”કૂતરું માણસને કરડે એમાં ‘સમાચાર’ જેવું કશું ન કહેવાય, પણ માણસ કૂતરાને બચકું ભરે તો એ…

નકશા તો એના એ જ છે ભ્રમણો નવાં નવાં રસ્તા તો એના એ જ છે ચરણો નવાં નવાં . આ રેતના નગરમાં વિહવળ તમામ આંખ મૃગજળ તો એનાં એ જ છે હરણો નવાં નવાં . જીવનને જરી જાણ્યું, ન જાણ્યું પૂરું થતું ડાઘુ તો એના એ જ છે મરણો નવાં નવાં . વાસંતી વસ્ત્ર ઓઢે…