પડછાયા ને પડઘા વચ્ચે ઊભા છીએ સમીસાંજના તડકા વચ્ચે ઊભા છીએ . શેષ બચેલા ધબકારાનો પીછો પકડી રાતદિવસની ઘટના વચ્ચે ઊભા છીએ . જળથી ઝીણા તળથી ઊંડા તરંગ લઈને નદી તીરના નકશા વચ્ચે ઊભા છીએ . થાક ભલેને ફૂલેફાલે પગના તળિયે રસ્તો છોડી પગલાં વચ્ચે ઊભા છીએ . કોઈ પગેરું કદાચ મળશે કાલ સવારે આજે…

અડધો હું કાગડો ને અડધો હું હંસ છું અડધો હું કાનજી અડધો હું કંસ છું . ઊગ્યો છું આભલે કૈં અજવાળાં વાવવા અડધો ચાંદલિયો ને અડધો અવતંસ છું . ભીનો ભીતર બહારે કોરો ધાકોર છું અડધો વરસાદ અડધો છપ્પનિયો દંશ છું . અડધો છું રાજવી અડધો અવધૂત છું બ્રહ્માંડો સર્જનારો પંડે નિર્વંશ છું . અડધો…

મૌન ધારીને મનન કરવાનું જાતનું અર્થઘટન કરવાનું . એક શૂન્યાવકાશ છે ભીતર ત્યાં વિચારોનું વહન કરવાનું . સહુ પ્રથમ પાંખને સમજવાની એ પછી મુક્ત ગગન કરવાનું . એક વર્તુળમાં છે ગતિ સહુની એટલે આવાગમન કરવાનું . બે’ક ગઝલ તો હોય કે જેનું જાત સામે જ પઠન કરવાનું . ( ઉર્વીશ વસાવડા )

ફરીથી કોણ દસ્તક દે ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો, નથી સરનામું મારું ત્યાં ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો. . બધુંયે જાય છે છોડી હવેલી આ પુરાતન તો,, હવે આ લાભ શુભનું શું ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો. . ખર્યું પાનુંય છોડે છે હવામાં એક રેખા એમ, અમે અક્ષર ન લખ્યો કૈં ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો. . અમારી રાહમાં…

કશું એ શખ્સ ત્યાગીને ગયો’તો; અલગ રીતે જે જાગીને ગયો’તો. . કશેથી શી ખબર અઢળક મળ્યું ‘શું’? જીવનભર માત્ર માગીને ગયો’તો. . સપનની કેદ તોડી લા-પત્તા છે; બરાબર લગ તાગીને ગયો’તો. . સરળ ખંખેરવાનું સાધ્ય જેને – એ ઝાલર સંગ વાગીને ગયો’તો. . ચલમ પર બાદશાહી ફૂંકવાને; તિખારો તો વેરાગીને ગયો’તો. . ( શૈલેન રાવલ…

જે સુંદર છે તેને જ બધા પ્રેમ કરે છે. જોયા કરે છે ટીકીટીકીને એક ભ્રમર બનીને ગુંજ્યા કરે છે આજુબાજુ, બીજો રચે છે ચરણોની આસપાસ સુવાસનાં સરોવર. કોઈ કેમેરા લઈને ‘સ્નેપ શોટ’ પાડ્યા કરે છે અહીંથી-તહીંથી કોઈ દોરે છે ‘ચિત્રો’, કોઈ ગાય છે ગીત. પણ પણે એક ખૂણે હતાશ થઈને બેઠી છે એક સંકોડાઈને- એની…

થૈ જવા તરબોળ તડકે મ્હાલવાદેજે મને ! રણ વચોવચ રૂખડાશો ફાલવા દેજે મને ! . ક્યાં સુધી આધાર મારો તું થવાનો દોસ્ત હે આંગળી મારી હવે તો ઝાલવા દેજે મને ! . આમ તો હું ભાવથી ભરચક સતત છું તે છતાં આગવા બેત્રણ અભાવો સાલવા દેજે મને ! . આ સફર છે આખરે મારાથી તે…

ભૂલી ગયો છું તરતાં, દરિયો તરી તરીને; ચહેરો ભૂલી ગયો છું, દર્પણ ધરી ધરીને. . સાકી નથી, ન મયકશ, પ્યાલા હવે નથી એ; પીતા હતા અમે જે પ્યાલા ભરી ભરીને. . થોડાં સવાલ ઉત્તર આપી દીધા અમે પણ; ડગલું હવે શું ભરવું અમથું ડરી ડરીને ? . માનવ થયો છું આખર માનવ બનાવજે તું; થાકી…

કોઈ તમને જીવવા માટે પ્રેરણા આપે તમારામાં રહેલ આનંદને બહાર લાવી તે બીજાને આપવાની પ્રેરણા આપે… પ્રેમ એટલે… તમને શક્તિશાળી બનાવે તે તમારામાં વિશ્વાસ પેદા કરે છે તે પ્રેમ એટલે… જ્યાં તમે હંમેશા હાજર હો છો…એવી જગ્યા જ્યાં તમોને ઘણું શીખવાની પ્રેરણા થાય છે… તમારો વિકાસ થાય છે… આ એવો સાથ છે જ્યાં ’હું’ જેવો…

પ્રેમ એ સમયની મહામૂલી સોગાત છે. સમયનો સ્વભાવ સરવાનો છે. મિલનમાં સમય સરતો જાય છે. વિરહમાં સમય જાણે કે થંભી જાય છે. હકીકતમાં હરણની છલંગરૂપે કે ગોકળગયની ગતિએ સમય સરતો જ રહે છે. ઓક્ટેવિયા પાઝની એક પંક્તિ છે : “Does nothing pass, when time is passing by ?” સમયની સોગાતરૂપે મળેલો પ્રેમ રાતોરાત વીખરી જાય…