આપને જોયા પછી જે કંઈ થયું તે આ મુજબ આંખ લૂછી તે છતાં જે રહી ગયું તે આ મુજબ . બે’ક પંખી, બે’ક વાદળ, સૂર્યને બદલે દીવો આટલું આકાશ કોઈ દઈ ગયું તે આ મુજબ . ‘આપ મારી જિંદગી છો’ સો વખત ગોખ્યું હતું સો કરી વાતો છતાં જે રહી ગયું તે આ મુજબ .…

આભનો દરિયો તરીને રોજ સૂરજ આથમે છે, પાંદડાં માફક ખરીને રોજ સૂરજ આથમે છે. . રોજ ઊગીને સજા એ ડૂબવાની ભોગવે છે, તોય પણ હાથે કરીને રોજ સૂરજ આથમે છે. . આગ વરસાવે બપોરે, એ જ પાછો સાંજ વેળા, સાવ ઝીણું ઝરમરીને રોજ સૂરજ આથમે છે. . ગાઢ સગપણ તોડવું પણ એમ તો સહેલું નથી…

જેટલું કોઈ ગરજતું હોય છે, એટલું ક્યાં એ વરસતું હોય છે. . કો’ક દિ આવી ચડે કોઈ સ્મરણ, કેટલી પીડા સરજતું હોય છે. . એક પરપોટો હતો ફૂટી ગયો, કોઈનું ક્યાં કંઈ ઉપજતું હોય છે. . જીવ નાદાની કરી લે છે કદી, મન બધી વાતે સમજતું હોય છે. . આયનો એકીટશે જોયા કરે, જો કોઈ…

[ડો. કૈલાસ સંઘવી વ્યાખ્યાનશ્રેણી અંતર્ગત આજે સવારે ૧૦.૦૦ વાગ્યે ડો. મોંઘાભાઈ મેમોરિયલ હોલ, વલસાડ ખાતે ડો. ગુણવંત શાહનું વ્યાખ્યાન છે. આ નિમિત્તે ડો. ગુણવંત શાહની એક કવિતા આજે ખાસ પોસ્ટ કરું છું.] . અંધારી રાતે ચાલતી વેળા પગમાં કાંટો ભોંકાય ત્યારે એક પગે ઊભા રહીને બીજા પગમાંથી કાંતો કાઢતી વખતે આકાશના તારા પર નજર ઠેરવવી…

ઊંઘવું કે જાગવું નિર્ણય નથી થાતો હજી, ક્યાં અને ક્યારે જવું નિર્ણય નથી થાતો હજી. . એમ તો તરત જ ‘તથાસ્તુ’ કહેવા એ તૈયાર છે, આપણે શું માગવું નિર્ણય નથી થાતો હજી. . બોદું – બસૂરું સાવ આ સગપણનું ઘૂંઘરું, છોડવું કે બાંધવું નિર્ણય નથી થાતો હજી. . સ્વપ્નની સાથે જ સુરમો ને સુરંગો છે…

આજકાલ દરેક ક્ષણ વીતી રહી છે સ્વપ્નવત કેટલીયે વાત અમે એમ જ કહી છે સ્વપ્નવત . આંખ આ નિહાળતી ટેવવશ હવે સતત દ્રશ્યો પણ બદલાઈ ગયાં છે પરવશ હવે સતત. . નજરુંની સૂની સૂની નદી વહી છે સ્વપ્નવત આજકાલ દરેક ક્ષણ વીતી રહી છે સ્વપ્નવત . કોણ કોને સંભારતું ને કોણ કોને પૂછતું ? કોઈ…

મને લાગે નહીં ક્યાંય કશું એકલું, મને મારું એકાન્ત ગમે એટલું ! . કોઈ ઊડતો આવે છે સૂર પંખીની જેમ, હળુ હળુ વાય હવા : પૂછે છે : “કેમ ?” મને સારું લાગે છે હવે એટલું : મને મારું એકા ન્ત ગમે એકલું ! . લીલું પંપાળે છે પગને આ ઘાસ, બાંધે છે નાતો અહીં…

પડછાયા ને પડઘા વચ્ચે ઊભા છીએ સમીસાંજના તડકા વચ્ચે ઊભા છીએ . શેષ બચેલા ધબકારાનો પીછો પકડી રાતદિવસની ઘટના વચ્ચે ઊભા છીએ . જળથી ઝીણા તળથી ઊંડા તરંગ લઈને નદી તીરના નકશા વચ્ચે ઊભા છીએ . થાક ભલેને ફૂલેફાલે પગના તળિયે રસ્તો છોડી પગલાં વચ્ચે ઊભા છીએ . કોઈ પગેરું કદાચ મળશે કાલ સવારે આજે…

અડધો હું કાગડો ને અડધો હું હંસ છું અડધો હું કાનજી અડધો હું કંસ છું . ઊગ્યો છું આભલે કૈં અજવાળાં વાવવા અડધો ચાંદલિયો ને અડધો અવતંસ છું . ભીનો ભીતર બહારે કોરો ધાકોર છું અડધો વરસાદ અડધો છપ્પનિયો દંશ છું . અડધો છું રાજવી અડધો અવધૂત છું બ્રહ્માંડો સર્જનારો પંડે નિર્વંશ છું . અડધો…

મૌન ધારીને મનન કરવાનું જાતનું અર્થઘટન કરવાનું . એક શૂન્યાવકાશ છે ભીતર ત્યાં વિચારોનું વહન કરવાનું . સહુ પ્રથમ પાંખને સમજવાની એ પછી મુક્ત ગગન કરવાનું . એક વર્તુળમાં છે ગતિ સહુની એટલે આવાગમન કરવાનું . બે’ક ગઝલ તો હોય કે જેનું જાત સામે જ પઠન કરવાનું . ( ઉર્વીશ વસાવડા )