જીવ પેઠે જાળવ્યાં’તાં એ જ સપનાં ચૂરચૂર, એ કયું વહેતું ઝરણ અટક્યું કે દરિયા ચૂરચૂર. . સાવ સાચું છે કશું સાચું નથી આ વિશ્વમાં, સંત, તારી જેમ છે મારીય ઈચ્છા ચૂરચૂર. . સાતસો વાનાં કર્યાં, આકાશના તારા ધર્યા, તોય આંખોની અડોઅડ સાત પગલાં ચૂરચૂર. . રાજિયો તો કૈં જ સિરિયસલી કદી લેતો નથી, થઈ ગયા…

છાની છપની ચણભણ ને હોબાળા વચ્ચે, ક્ષેમકુશળ છે શાયર લોહીઉકાળા વચ્ચે ! . આજ નહીં તો કાલે એણે ભરવા પડશે, ભડભાદર છે, તાણે સોડ ઉચાડા વચ્ચે ! . થીજેલા શબ્દો પણ એને કામ ન આવે, ઉષ્મા ક્યાં છે ? પૂછે ધોમ ઉનાળા વચ્ચે ! . એનું સાચું સરનામું આ, ક્યાંક લખી લો મળતાં મોતી છીપ…

શિર ઉપર તડકો ભલે ને ધોમ છે ફૂલથી લથબથ ભીતરની ભોમ છે. . કોઈ પણ વાતે નથી એ માનતી કામનાની શું હઠીલી કોમ છે. . આહુતિ સુખની સતત માંગ્યા કરે આપણો અવતાર છે કે હોમ છે. . એટલે તો હોઉં છું મદહોશ હું છે હવા સાકી ને શ્વાસો સોમ છે. . તોય ઈર્ષા બેઉ જગ…

યાત્રા જીવનની એટલે આવી સરસ રહી, તારા મિલનની દિલને બરાબર તરસ રહી. . એને વિતાવવાનું પણ ભારે થઈ પડ્યું, દુ:ખની ઘડીઓ આમ તો બેપાંચ દસ રહી. . તો પણ જુઓને કેટલા તરસ્યા જતા રહ્યા, વરસાદ સાથે વાઝડી વરસોવરસ રહી. . સૌને નિમિત્ત રાખી તમે સાચવ્યો મને, જીવી જવાયું આમ બસ આભારવશ રહી. . અસ્તિત્વ સાથે…

રોજ ઊઠીને એ જ ફરીથી દળવાનું મળવાનું, છુટ્ટા પડવાનું, મળવાનું . સુખ નામે એક સ્વપ્ન ગલોફામાં રાખી ધીરે ધીરે એને ખૂબ ચગળવાનું . એક તણખલું છું, કેવળ ક્યાં મેરું છું ? ગમે તેમ ને ગમે તેટલું ચળવાનું . કાળ કરી દે બંધ આપણી મુઠ્ઠીઓ શું ભીતર છે એ ય આપણે કળવાનું . બીજ ઉપાડ્યો છે…

કંઠમાં કાળી તરસનું ગાન પામેલા અમે, કંટકોના હારનું સન્માન પામેલા અમે ! . જન્મના ઝભલાની સાથોસાથ પહેરેલું કફન; અવતરણ સાથે જ બસ અવસાન પામેલા અમે ! . પર્ણની મર્મર કે પંખીના ટહુકા માણવા – સાવ ડઠ્ઠર, પથ્થરોના કાન પામેલા અમે ! . જિંદગીની જર્જરિત ઝોળીમાં સુખદ શ્વાસનું – કોઈ કંજૂસની કનેથી દાન પામેલા અમે !…

ભડકો કરે એ જ્યોતનો ભરોસો શું ? આવે ગમે ત્યાં, મોતનો ભરોસો શું ? . પાસે હંમેશા આઈકાર્ડ રાખું છું ! આ શહેર છે, શહેરનો ભરોસો શું ? . ચાટી રહે એકાંતમાં અડધાં થૈ થૈ – પણ લોકવચાળે એમનો ભરોસો શું ? . ભેળા મળીને પીઠ થાબડતા પરસ્પરની મોટાઈના આ વહેમનો ભરોસો શું ? .…

ગ્રહણ કરે છે ગમતું પડતો ને આખતો માણસ ક્યાં મૂકે છે નમતું ! . બંધ આંખથી રોજ દેખવું હોય એટલું દેખે, ખુલ્લી આંખે દેખાતી દુનિયાને કદી ઉવેખે ! સમય સાચવી એક રમકડું કેવું રમતું-જમતું ! ગ્રહણ કરે છે ગમતું. . બેઠો બેઠો ખાય બગાસું, ઝંખે તોય પતાસું, ફોગટ આશા ફળે નહિ તો મન થઈ જતું…

(૧) રસ્તો- મંઝિલ અને આપણી વચ્ચે ફેલાઈને પડેલો ભ્રમ !!? . (૨) આપણે- કેટલીક એવી દયનીય હસ્તિઓ જે મંઝિલ સુધીના રસ્તાઓમાંથી કોઈ એક પર ચાલવાનું શરૂ કરી દેવાને બદલે જીંદગી વેડફી દઈએ છીએ ’શોર્ટકટ’ શોધવાની મથામણમાં !! . (જયંત દેસાઈ)

સ્મરણને છોડ, તું ઈતિહાસને અકબંધ રહેવા દે; થવાનું શુભ છે એ આભાસને અકબંધ રહેવા દે. . સૂરજ ને આગિયાની શક્યતા સાથે ઊભી કર તું, પરસ્પરના વિરોધાભાસને અકબંધ રહેવા દે. . મળી આંખો, કરી વાતો; તો એની દિવ્યતા જાળવ; કૂણા, કુમળા, ત્વચાના ઘાસને અકબંધ રહેવા દે. . ન શામિલ થા, નિહાળ્યા કર તું એને ઠાવકાઈથી; ચિરંતન…