“કોઈએ મને પૂછ્યું: આ જીવનનો અર્થ શો છે મેં કહ્યું: મને ખબર નથી   મને ખબર નથી આ સૂરજમુખીનું ફૂલ રોજ સવારે શી રીતે હસી શકતું હશે અને કોયલ શી રીતે લાલ કરી મૂકતી હશે વસંતને પોતાના ટહુકાથી વરસે વરસે?   મને ખબર નથી વારે વારે પડી જવા છતાં શિશુ શા માટે આટલો બધો આગ્રહ…

“પ્રિય, તારામાં તલ્લીન થવું એટલે જાણે આકાશના પોલાણમાં માળો બાંધવો. પછી ઊડવું, ફફળવું ને કલરવ કરવો બધું જ બેહિસાબ. મારી ચાંચમાંના દાણા તારે માટે અપૂરતા પણ મારા માળામાંની હૂંફ માત્ર તારે માટે સુખદાયક. એ જ હૂંફની જાળ વણું છું હું તારી નસનસમાં તોય ઊડી જાય છે મન ફાવે ત્યારે! મારી વેરાયેલી લાગણીઓને એકઠી કરીને હું…

“क्या करुं संवेंदना लेकर तुम्हारी? क्या करुं?   मैं दुःखी जब-जब हुआ संवेदना तुमने दिखाई, मै कृतज्ञ हुआ हमेशा रीति दोनों ने निभाई, किन्तु ईस आभार का अब हो उठा है बोझ भारी; क्या करुं संवेदना लेकर तुम्हारी? क्या करुं? एक भी उच्छवास मेरा हो सका किस दिन तुम्हारा? उस नयन से बह सकी कब…

તમે કોઈ દિવસ પ્રેમમાં પડ્યા છો?          એકાદી મુઠ્ઠીનું અજવાળું આપવા                 આખીય જિંદગી બળ્યા છો?  તમે લોહીઝાણ ટેરવાં હોય તોય કોઈના         મારગથી કાંટાઓ શોધ્યા તમે લીલેરા છાંયડાઓ આપીને કોઈના         તડકાઓ અંગ ઉપર ઓઢ્યા તમે એકવાર એનામાં ખોવાયા બાદ         કદી પોતાની જાતને જડ્યા છો? તમે કોઈની આંખ્યુંમાં વીજના કડાકાથી         ખુદમાં વરસાદ…

“લે તને કાગળ લખું વરસાદમાં એ વિના શું ચીતરું વરસાદમાં આપણું મળવું હવે મુશ્કેલ છે શહેર જાણે કે તર્યું વરસાદમાં ફોન ગાડી ને બધું યે બંધ છે હું નહીં આવી શકું વરસાદમાં રાહ જોતી આંખમાં વાદળ થશે બેવડી પલળીશ તું વરસાદમાં તું ન હો ને હોય જો વરસાદ તો એમ લાગે રણ મળ્યું વરસાદમાં હોઈએ…