“દુ:ખાન્ત એ નથી કે રાતની કટોરીને કોઈ જિંદગીના મધથી ભરી ન શકે અને વાસ્તવિકતાના હોઠ ક્યારેય એ શહદને ચાખી ન શકે- દુ:ખાન્ત એ હોય છે જ્યારે રાતની કટોરી પરથી ચંદ્રમાની કલાઈ ઊતરી જાય અને એ કટોરીમાં પડેલી કલ્પના કડવી થઈ જાય- દુ:ખાન્ત એ નથી કે તમારી કિસ્મતમાં તમારા સાજનનું નામ-સરનામું વાંચી ન શકાય અને તમારી…

“दु:खान्त यह नहीं होता की रात की कटोरी को कोई जिन्दगी के शहद से भर न सके और वास्तविकता के होंठ कभी उस शहद को चख न सकें- दु:खान्त यह होता है जब रात की कटोरी पर से चन्द्रमा की कलई उतर जाए और उस कटोरी में पडी हुई कल्पना कसैली हो जाए- दु:खान्त यह…

दिल के हर दर्द की दवा न ढूंढिये दिल के हर दर्द को हवा न दीजिये ऐसे किसी खास दर्द के संग संग क्यों न जीना सीख लीजिये… कुछ सवालों का कोई जवाब नहीं होता कुछ का जवाब ढूंढना अच्छा नहीं होता कुछ बातों का जिक्र अच्छा नहीं होता या ईनके जिक्र से फायदा नहीं…

“જો સવારના પહોરમાં મને મસાલા ચા ન મળે તો મારો દિવસ કદી ઊગતો નથી ઓપરેશન થિયેટરમાં જાઊં છું મરણશીલ કેટલાક દર્દીઓને હું દવાઓ આપું છું એમની પરિસ્થિતિ જોઈ માપીને નક્કી કરવાનો પ્રયત્ન કરું છું કે મારે એમને ઓકસિજન આપવો કે નહીં નાઈટ્રસ ઓકસાઈડ હેલોથેન અને પેથિડિન એમને માપસર આપું છું ફરી ફરીને એમની નાડ તપાસું…

“એક સિયામિઝ છે મારો જોડિયો મારી સાથે જોડાયેલો મારી સાથે જડાયેલો   ચીપકી ગયેલો બરોબર મારી કરોડ સાથે.   બે પગ છે અમારે બે હાથ છે અમારે   મારે ખાવી છે ખીચડી તો તેને ખાવી છે સ્પેગેટી, મારે લટાર મારવી છે તો તેને પડ્યા રહેવું છે.   મારે સૂવું છે તો તેને જાગવું મારે જીવવું…

કહે છે કે “પગ મારા ફૂલની પાંખડી નથી ગુલાબી એ કોમળ નથી” ખરે જ, મને એવી કશી ખબર નથી. કઠીન રસ્તે ડગ્યા વગર થાક્યા વગર પોતાની કેડી ચાતરીને ચાલનારા મક્ક્મ તો એ એવાં!!! ”આંખ મારી નીલી નથી સમુદ્ર શી ગહરી નથી મીન શી કમનીય નથી” અરે રહો! મને એવી કશી ખબર નથી. સ્વાભિમાનથી ચમકતી એ,…

“આપણે આપણી રીતે રહેવું: ખડક થવું હોય તો ખડક: નહીં તો નદી જેમ નિરાંતે વહેવું!         ફૂલની જેમ ખૂલવું                 અને ડાળની ઉપર ઝૂલવું         ભમરાનું ગીત કાનમાં આંજી                 કાંટાનું રૂપ ભૂલવું મૂંગા થઈને સહેવું અને કહેવું હોય તો પંખીની જેમ કહેવું ખડક થવું હોય તો ખડક: નહીં તો નદી જેમ નિરાંતે વહેવું!        …

“ચોકમાં ચણ નાખીને બેસી રહું છું મારા બોલાવ્યાથી જ પંખી આવી નથી જતું. એ આવે છે એની જ મરજીથી. ફૂલો મધુના ભારથી લચી પડે તો શું? મન થશે ત્યારે જ ફરફરતું પતંગિયું આવશે. રસ્તામાંનાં ખાબોચિયામાં છબછબિયાં કરવાનું મન નથી થતું હવે. ભેજના શેવાળથી છવાયેલા કાચ પર નામ લખી દેવાનું તોફાન નથી સૂઝતું હવે. અવરજવર તો…

“હવે પહેલો વરસાદ બીજો વરસાદ અને છેલ્લો વરસાદ એવું કાંઈ નહીં! હવે માટીની ગંધ અને ભીનો સંબંધ અને મઘમઘતો સાદ એવું કાંઈ નહીં!   સાવ કોરુંકટાક આભ, કોરોકટાક મોભ, કોરાંકટાક બધાં નળિયા, સાવ કોરી અગાસી અને તેય બારમાસી, હવે જળમાં ગણો તો ઝળઝળિયાં! ઝીણી ઝરમરનું ઝાડ, પછી ઊજળો ઉઘાડ, પછી ફરફરતી યાદ; એવું કાંઈ નહીં!…

“કોઈએ મને પૂછ્યું: આ જીવનનો અર્થ શો છે મેં કહ્યું: મને ખબર નથી   મને ખબર નથી આ સૂરજમુખીનું ફૂલ રોજ સવારે શી રીતે હસી શકતું હશે અને કોયલ શી રીતે લાલ કરી મૂકતી હશે વસંતને પોતાના ટહુકાથી વરસે વરસે?   મને ખબર નથી વારે વારે પડી જવા છતાં શિશુ શા માટે આટલો બધો આગ્રહ…