ખીણની હર ધાર પર ખુલ્લો પડ્યો, શબ્દના આચાર પર ખુલ્લો પડ્યો. બે ચરણના બળ ઉપર મગરૂર પણ, ગાઢ આ અંધાર પર ખુલ્લો પડ્યો. દોર પણ ચાલી બતાવું નટ સમો, લાગણીના તાર પર ખુલ્લો પડ્યો. શીદને દોડી ગયો બારી તરફ ? ઝાંઝરે રણકાર પર ખુલ્લો પડ્યો. કોણ પામત ભીતરી તુફાનને ? આપના ઉપકાર પર ખુલ્લો પડ્યો.…

સમજણ બધી ઠેબે ચડાવીને, સવાયો થૈ ગયો, આજે નવી સૃષ્ટિ સજાવીને, સવાયો થૈ ગયો ! લોકો નદીની રેતમાં પણ ચાલતાં અચકાય છે, આ છોકરો કુબા બનાવીને, સવાયો થૈ ગયો ! ટીકા કરે રાતરાણી પણ મારા સ્વભાવની, તું ફૂલ અત્તર નિચોવીને, સવાયો થૈ ગયો ! શ્રીફળ વધેરી આંગણે, મેં આવકારી છે ગઝલ, તું માનતા જેવું રખાવીને,…

કોના વિનાની સાંજ સામે મળી કે અમે ભાંગીને થઈ ગયા ભુક્કો ? રસ્તા પર આમ તેમ ઊગ્યા અગાઢ કોઈ ઝેરીલા ધુમ્મસના ગઢ ડૂબ્યું વહાણ ક્યાંક એવું કે આજ લગ જડ્યું નહિ ક્યાંય એનું સઢ જર્જર થયેલ સાવ જીવતરમાં તંબાકુ ઠાંસીને બેઠો હો હુક્કો કોના વિનાની સાંજ સામે મળી કે અમે ભાંગીને થઈ ગયા ભુક્કો ?…

કૂંપળ ફૂટી છે એમ સોફા લગ છે’ક મને કહેવા આવે છે એક લ્હેરખી કેવો આ વૈભવ કે સત્તરમા માળે પણ બારીથી ડોકાતી ડાળખી બીજું કોણ શીખવે ? કે જીવન કેમ જીવવું ? કૂંપળ આ શીખવે છે રીત રહેવાનું રોજ રોજ ભીંતોની વચ્ચે પણ આપણે નહિ થાવાનું ભીંત ઊગવું ને પાંગરવું-પાંગરી ને ખરવાનું પાંદડાંએ લીધું છે…

ફ્લેટ જેવું જીવવાનું આવ્યું કે આપણે આ એવા તે અદ્ધર પટકાયા દૂરબીન લઈ શોધવા જો બેસીએ તોય હવે જડશે ના આપણા પડછાયા ભીંતો પર વૃક્ષોના કેન્વાસ ટાંગીને જીવે છે આખી જનરેશન ‘આંગણું’તો કોર્સ બહાર ફેંકી દીધું છે હવે પંખીને પણ છે વેકેશન ઢોળાયું કંઈ જ નહીં – ભીંજાયું કોઈ જ નહીં – એવા તે કેવા…

પ્રથમ દિવ્યતેજોમયી પથ પ્રગટશે પછી સારથિ ને પછી રથ પ્રગટશે પછી તો આ બ્રહ્માંડ રજ થઈ જવાનું વિરાટ એક એવો પદારથ પ્રગટશે આ સર્જાયું છે એ તો બિંદુ છે કેવળ પ્રગટશે, પ્રગટશે, હજુ મથ, પ્રગટશે. કોઈ રાસલીલામાં ગોપીના વૈભવ, સમું કૃષ્ણનામેરી એક નથ પ્રગટશે રહસ્યો પછી જીરવી નહિ શકાશે પરિપૂર્ણતાનું જો એ કથ પ્રગટશે આ…

ચડી કોને ચાનક ? ચડ્યું તાન…? આહા ! ભુવન આખું જાણે કે લોબાન… આહા ! ન શ્વાસોનું પણ કંઈ રહ્યું ભાન… આહા ! અચાનક ચડ્યું આ કેવું ધ્યાન… આહા ! ખુદાએ બનાવ્યું કેવું સ્થાન… આહા ! ખરું કહું તમારી આ મુસ્કાન… આહા ! હથેળીમાં સાક્ષાત છે સરસતીજી, ખરો હાથ લાગ્યો છે દીવાન… આહા ! કોઈ…

હું ચાહું કે મારો અહમ ઓગળી જાય, પછી જ્ઞાનગંગામાં જઈને ભળી જાય. તમારી જ વાતોને ચાખી રહી છું, ગઝલ નામનું ફળ રખેને મળી જાય. જગતને તો પહેલેથી એ ટેવ છે કે, તમારી કથામાં મને સાંકળી જાય. આ વાતાવરણમાં તમે જો મળો તો, મુલાકાતનાં સૌ બહાના ફળી જાય. નજર જ્યાં નજર સંગ વાતો કરે તો, દહેશત…

મેળ પડે તો કાગળ લખજો મેળા જેવો ઝળહળ લખજો સારું સારું આગળ લખજો વાંધાવચકા પાછળ લખજો ઝરણાં જેવો ખળખળ લખજો અટકો ત્યાંથી અટકળ લખજો ચોમાસું જો ફાવે તમને વરસે એવાં વાદળ લખજો ફૂલ ભલે ઘૂંટીને લખતા હળવે હાથે ઝાકળ લખજો પરબીડિયામાં બંધ કરીને ચોંટાડો ત્યાં કાજળ લખજો. ( સુરેશ ઝવેરી ‘બેફિકર’ )

વાટ જોતી કંઈ કેટલી આંખ થઈ ગઈ છે; વાહ આપણી પણ હવે શાખ થઈ ગઈ છે ! હતી પાસે તો ફગાવી, જ્યાં લીધી કોઈએ હાથે, એ કોડીની કિંમત, હવે લાખ થઈ ગઈ છે. જેવા પડશે તેવા દેવાશે, રહ્યો છે એજ મારગ; હતી જે દુનિયાદારી બળીને ખાક થઈ ગઈ છે ! હવે તો જાતે જ આવી,…