૧. લોભ કચરામાંથી જેને અનાયાસે હીરો મળી જાય, એવા લોકો બીજા હીરાની શોધમાં જિંદગીભર કચરો ફેંદતા રહે છે ! ૨. ઘાતક ઝરણાંને બંધિયાર થવાનું વ્યસન લાગુ પડી જાય, તો પૂરી શક્યતા છે એને ખાબોચિયાનું કેન્સર થવાની ! ૩. પ્રકૃતિ હસતાં-હસતાં વાત સુગંધી કહે સવારે કળીઓ- -ફળની અંદર ફૂલ ન હોય, ન હોય ફૂલમાં ઠળિયો. (…

શિયાળો ગાળવા આવેલાં પંખી વતન પરત જવા ડાળ ડાળ પરથી આ…ઊડ્યાં પાંખો ફફડાવતાં ફડ ફડ ફડ ફડ… સાથે થોડો તડકો થોડું આકાશ લઈ… ડાળ ડાળ હલતી રહી જાણે ‘આવજો’ કહેતી રહી… ટગલી ડાળ જરી ગરદન ઊંચી કરી જોઈ રહી- વિદાય થતાં પંખીઓની પંક્તિઓની પંક્તિઓ ક્ષિતિજમાં દેખાતી બંધ થઈ ત્યાં લગી અપલક… કોઈ પંખીએ જોયું નહીં…

એક ઈમારત બંધ પડી છે અધ્ધર, આભે ઊંચી એની નથી જ જડતી કૂંચી- કઈ સદીઓથી હવા બંધ છે દીવાલ વચ્ચે કેદ; અંધારાએ સંતાડ્યા છે કૈંક જનમના ભેદ- પડછાયામાં હોડી ડૂબી વાત મને એ ખૂંચી એક ઈમારત બંધ પડી છે અધ્ધર, આભે ઊંચી… બંને પાંખો વીંઝી પીંખી નભ લગ પહોંચે રોજ મેં કૂંચીનું પૂછ્યું તો કહે…

એટલે દિલ મહીં રણઝણી હોય છે, એક ઈચ્છા ને મેં અવગણી હોય છે. ખુલ્લી આંખે જ સપનાં જોયા કર્યાં, રેત પર કોઈ ઈમારત ચણી હોય છે. દિલનાં ઊંડાણને કોણ માપે અહીં, સાવ દેખાવની લાગણી હોય છે. કાચની જેમ આડા ઊભા વેતરે, જિંદગી એક હીરાકણી હોય છે. કોઈની એક મીઠી નજરને અમે, શબ્દ રૂપે ગઝલમાં વણી…

આર પણ લેતો નથી કે પાર પણ લેતો નથી, તું હવે જગની કશી દરકાર પણ લેતો નથી. સંભવામી…નું વચન આપ્યું અમોને તે છતાં, આ ધરા પર કેમ તું અવતાર પણ લેતો નથી ? રૂપ પથ્થરનું ધરી ચૂપચાપ જોયા કર હવે, મંદિરોમાં દૂધથી તું દેહ ધોયા કર હવે. માણસો તો માણસાઈથી હવે નાસી રહ્યા, તું બધી…

સાંજ પડતાં એ જ કારોબાર ચાલે, કોઈ આવે કોઈ બારોબાર ચાલે. કોણ જાણે કેમની છે જીવલીલા ? હું અહીંયા શ્વાસ સામે પાર ચાલે. સ્વાદ પાછો કેમ આજે બેઅસર છે ? એ સમયની ધાક વારંવાર ચાલે. જિંદગીને એવડું તે દુ:ખ ક્યાં છે ? કાયમી એ ખીણ ધારોધાર ચાલે ? એ જ ડાળી, એ જ પંખી, એ…

ભાવાત્મક સંબંધના હર સ્થળ થયા નાબૂદ આ શહેરમાં ક્યાં હવે સૂર્ય ચંદરનું વજૂદ હીંચકે બેઠી શેરી હતી ત્યાં ભયે ભરચક રોડ કિડિયારામાં ગુમ થયા છે કોમળ કિલ્લોલ કોડ ધુમાડાના આકાશ તળે શું વદ અને શું સુદ આ શહેરમાં ક્યાં હવે… લાગણીભીના ઉર ગયા ક્યાં મુખ એ ભોળા ભોળા અથડાતા કૂટાતા દોડે ચોગમ વિહ્વળ ટોળાં પંખી-કલરવ-ને…

એ શક્યતાથી પર સમજ, તારાથી દૂર છું, દર્પણના શબ્દમાં કહું ? મારાથી દૂર છું ! ઓઢીને સ્થિરતા ઊભો, ઉપડે નહીં કદમ, મંજિલ તો છે સમીપ પણ રસ્તાથી દૂર છું. સૂરજ મને ગળી જશે, શબનમ છું પર્ણ પર, ના બુંદ છું સમંદરી, ધારાથી દૂર છું. માળા નહીં રચાય ને ટહુકા થશે નહીં, ના માંડવો વસંતનો, શાખાથી…