વર્ષો જૂની એ ઈમારત પર ઐતિહાસિક તડકો પથરાયેલો છે. એ ઈમારત કોણે બંધાવી, શા માટે બંધાવી, તેના સ્થાપત્યની શૈલી કઈ, તે કંઈ જ જાણવામાં મને રસ નથી. પણ આ તડકો આજે, હજી સુધી કેમ અહીં છે તે વિચાર મને સતાવે છે. રોજ તો આ સમયે તડકો આ ઈમારતના પેલા ખૂણા પાસેથી ઓસરી ગયો હોય છે.…

માણ, ક્ષણને, હજાર સમજીને, જિંદગીને તુષાર સમજીને ! આકરી પાનખર, સકળ કાજે, હું તો જીવ્યો બહાર સમજીને ! ભીંત છે તો જરૂર પડવાની, કર મરામત દરાર સમજીને ! પ્રેમ પામ્યો વસંત ક્યારે ના, તેં કર્યો વ્યવહાર સમજીને ! કર સહન વાયદા ખિલાફીને, જુલ્મનો છે પ્રકાર સમજીને ! દર્દા મેં કેટલાંક પાળ્યાં છે, દિલને મળશે કરાર…

૧. એકાંતે ઝુકાવતો મને હિંડોળો આપે છે ખુદ અને ખુદાથી વાત કરવાનો અવકાશ ! ૨. દોસ્તો ! નિરાંતે ક્યારેક કાન દઈને સાંભળજો હિંડોળાની કિચૂડ કિચૂડ વ્યથા બસ, એ જ ઘડીએ સમજાઈ જશે હિંડોળા જેવી નારીજીવનની કથા ! ૩. સોપારી વેતરતો, ડેલી, ફળિયું અને ઓસરીને નીરખતો હિંડોળો, સૂંઘતો હોય છે છીંકણીની જેમ હર ક્ષણને. ૪. સાચું…

૧. અને તમે વિચારવા લાગો છો- ‘મને ક્રોધથી છુટકારો જોઈએ છે. હું તે માટે પ્રયત્ન કરીશ- યમ-નિયમ સાધીશ, આસન કરીશ, ધ્યાન-ધારણા કરીશ— મારે તેનાથી મુક્ત થવું જ છે.’ આ રીત તમે તમારું અધૈર્ય બતાવો છો. તમે આ અધીરતાથી જણાવી દીધું કે- જે છે તેનાથી તમે રાજી નથી, જે છે તે સાથે તમે સહમત નથી. તમે…

૧. રાતી કીડીનું પગેરું શોધવા કાળી કીડી ભટકે સફેદ ખાંડની ઢગલીમાં. ૨. શબ્દને શ્વેત કાગળ પર શિસ્તબદ્ધ હારમાં ઊભેલ જોઈ, સાકરના કણને રેઢો મૂકી કીડી એક શબ્દને છેવાડે આશ્ચર્યચિહ્ન સમી ઊભી રહી ગઈ ! ૩ બારાખડીના અક્ષરે કીડીને કાનમાં એવું તે શું કહ્યું હશે કે દેશી હિસાબમાં ફેરફુદરડી ફરવાનું ભૂલીને તે ચટકા ભરતી થઈ ગઈ…

૧. અધમણ અંધારું ઘેરાયું, સમજી જા ચંદ્રબિંબ જળમાં દેખાયું, સમજી જા મુઠ્ઠી વાળી ભીંતો ભાગી શેરી વચ્ચે માથા સાથે ધડ છેદાયું, સમજી જા. ૨. નભની આ ગેબી વાણી છે, સમજી જા પળ પોતે પણ પટરાણી છે, સમજી જા દરિયા જેવો દરિયો લાગે આ બ્હીઘેલો ગિરિવર ભેજ્યાં આ પાણી છે, સમજી જા. ૩. પડછાયાનું ટોળે વળતું…

હું રણકાવું ત્યારે રણકવાનું ઝણકાવું ત્યારે ઝણકવાનું આમ જાતે જાતે રણઝણવાનું નહીં સમજ, સમજ; તું ઝાંઝર છે. હું કહું : “બસ, બહુ થયું.” એટલે મંત્રમુગ્ધ કરતા તારા ઝંકાર તારે સમેટી લેવાના, શું ? હું રિસાઈને કોપભવનમાં હોઉં કે ભરી ભીડથી છૂટવા એકદંડિયા મ્હેલમાં હોઉં ત્યારે, જાતે જાતે ઝણકીને, મને ખલેલ પહોંચાડવાની નહીં- અબે, તું ઝાંઝર…

આ હું બેઠી છું એ લાકડાની બેન્ચ આજે જાણે નવેસરથી અનુભવાય છે. લાકડામાં પડેલી તિરાડો પરથી હટીને નજર સ્થિર થાય છે, મારા હાથ પરની કરચલીઓ પર. કથ્થાઈ રંગના મારા હાથ ફરી વળે છે, લાકડાની તિરાડોમાં. ન સામ્ય, ન વિરોધ. ઘેટાના મુલાયમ શરીરની ગરમ રુંવાટી પર હાથ ફેરવું કે પ્રાચીન સ્થાપત્યની ઠંડીગાર ભીંતને હાથ અડાડું, સંવેદનમાં…

હું મારી જાતને રોકી શકતી નથી : મનુષ્યોને ચાહતાં વ્યથામાં સહાનુભૂતિ દર્શાવતાં ખાનગી વાત છાની રાખતાં દરિયાકિનારે રેતી પર ટહેલતાં મોજાંઓનો ઘુઘવાટ કાનમાં સંઘરતાં પાર્કમાં વૃક્ષોનાં પાંદડાં ગણતાં ઝરણાં સાથે ગોષ્ઠી કરતાં વરસાદમાં તરબોળ થતાં ઘાસ પર ખુલ્લે પગે ચાલતાં સાડીઓમાં સજ્જ થતાં ભેટસોગાદો આપતાં ઘર સજાવતાં ફૂલો ગોઠવતાં પકવાન પકાવતાં પુસ્તકો વસાવતાં કાવ્યો માણતાં…