નથી કશો પણ ભય, માધવને પ્રેમ ફરી કરવાથી ! ડરી જાય શું ઉદ્ધવ,મત્સ્યો પાણીમાં તરવાથી ?! અમે પ્રેમને પંથ પડ્યા,તો હતા જાણતા અંત; ઊભાં છીએ દ્રઢ, પ્રભુ પામવા જેમ ઊભે છે સંત ! આપોઆપ જ લાભ અમોને થયો, શ્યામ જો ગયા; વિરહ-ઉત્સવો ઊજવવાની કલા જાણતા થયા ! મોર લગીરે નથી પામ્તો દુ:ખ, પીંછું ખરવાથી !…

અરે ! આજ મેં ગૂંથી નથી વૈજયંતીમાળા ! શું, ઉદ્ધવજી ! બીજા રથે આવે છે શ્યામ રૂપાળા ?! જાવ સખી, ઝટ જઈ પૂજાની શણગારી લ્યો થાળી; પછી, પલક માર્યા વીણ જોતાં રહી જાશું વનમાળી ! રાસ રમ્યાં તે વસ્ત્રાભૂષણ કહાનાને બહુ છાજે; વૃંદા, તું માધવને મનગમતું પેલું ગીત ગાજે ! ગુલાલ છાંટી, મારગ પર પ્રગટાવી…

વળોટ્યા છે સમંદર પાંચ, બે આસાન બાકી છે રમત છે, બાવડામાં જોર દે… જુવાન બાકી છે વદન પર ઝુલ્ફની લટ જેમ શોભે છે, તું ઝરણાંથી તું પર વારી ગયો ઓ ટેકરી ! બસ…જાન બાકી છે તળે ડૂબાડતા ધસમસ પ્રવાહો, છટકવા ના દે ઉગારે કોણ ? એવો આવવો બળવાન બાકી છે વિચારોનો સમંદર ખૂબ ઊંડો, હર-વખત…

તમે કહો, તમને ફૂલ બહુ ગમે પણ જ્યારે ફૂલ ખીલે છે તમે ફૂલ તોડી નાખો છો. તમે કહો, તમને વરસાદ બહુ ગમે- દિવસને અંતે જ્યારે વરસાદ પડે તમે એનાથી જાત બચાવો છો. તમે કહો, દક્ષિણ દિશાથી આવતો પવન બહુ ગમે પણ જ્યારે મોટી ડમરી ચઢે બારી એકદમ બંધ રાખો છો. હું ભય પામી જાઉં છું…

. લોખંડી પુરુષ શ્રી સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલનું નામ હમણાં ઘણું ચર્ચિત બન્યું છે. આ નામની આડ નીચે ઘણા મરવા અને મારવાની વાતો કરી રહ્યા છે. એ ભાઈ બહેનોને એક સવાલ પૂછવો છે કે શું આ લોહપુરુષ વિશે અને એમના પરિવાર વિશે કંઈ જાણો છો ખરા ? સરદાર વલ્લભભાઈ પાછળ પણ કોઈ નારીનો હાથ હોઈ શકે…

[અન્ય ચેનલોનો યુગ શરૂ થયા પછી દૂરદર્શન લગભગ નહીંવત જેવું જ જોવાય છે. થોડા દિવસ પહેલા એક સાંજે ટી.વી. શરૂ કર્યું અને ચેનલ સર્ફ કરતી હતી ત્યાં DD National પર એક પ્રોગ્રામ જોવા મળ્યો..” સ્ત્રી શક્તિ”. તે દિવસે પહેલી વખત અરૂણિમા સિંહાનું નામ સાંભળ્યું અને જ્યારે એના મુખેથી એના જીવન વિશે જાણ્યું ત્યારે એક તરફ…

હવાની પીઠ પર ખુશ્બુ સવાર થઈ ગઈ છે ન જાણે રાત પણ ક્યારે પસાર થઈ ગઈ છે તમામ રાત તિખારા સમી હતી ઘટના અને એ વહેલી સવારે તુષાર થઈ ગઈ છે અમેય દર્દની મર્યાદા જાળવી છે, મગર પડી ના ચીસ તો એની પુકાર થઈ ગઈ છે બધાય ઝખ્મ અમે એમ દૂઝતા રાખ્યા ખબર પડી જ…

મળવાની છે ચોમેરથી નફરત ખબર જ છે શ્વાસોય મળે છે મને ઉદ્ધત, ખબર જ છે અફસોસ નથી, થાય જો અપમાન અહિંયા મારી હતી ત્યાં કેટલી ઈજ્જત ખબર જ છે ! એ રોજ કહે છે કે ‘હું સિદ્ધાંત ન તોડું’ ને રોજ કરાવે છે મરમ્મત, ખબર જ છે ! નાદાન હશે એનાથી અંજાઈ જવાના આપણને તો…

સ્મિત વેર્યું ટહેલ સમજીને, છે તમારી પહેલ સમજીને! શ્વાસથી રોજ ભીંતને લીંપું, ઝૂંપડીને મહેલ સમજીને ! ક્ષોભ, સંકોચ વિણ હૃદય ખોલ્યું, આપ જણ છો ઠરેલ સમજીને ! વિસ્તર્યો હું ને હાથ ફેલાવ્યો, શ્વાસ શાશ્વત ટકેલ સમજીને ! પ્રશ્ન જંજાળ, મોહ મુક્તિનો, હોય તો દે ઉકેલ સમજીને ! શબ્દને એટલે મળ્યો ટેકો, ભીતરેથી ઉઠેલ સમજીને !…

હલકા હાથે પસવારો કે હળવેથી ખોતરો કવિતા નીકળી આવે એવી સંવેદનશીલતાને કવચમાં બીડીને થોડી જ રાખી શકાય ? રીઢી થઈ જાય એટલી ઘસાઈ જશે કે કવિતા ડઘાઈને અંધારે પુરાઈ જશે એવા ડરથી કોરાં પાનાં વચ્ચે અર્થ સંભાવનાવાળા શબ્દો જોડે સંવેદનશીલતાને દબાવી થોડી સાચવી શકાય ? પ્રેમમાં તણાઈને તિરસ્કારથી પીંખાઈને અવગણનાથી ગૂંગળાઈને સહસ્ત્રમુખે ખીલે છે સંવેદનશીલતા…