શોધજે અવશેષ મારા કેટલું ભાંગી પડ્યો છું, આખરે વરસો પછી ખંડેરમાંથી હું જડ્યો છું. છેક ઊંચે ઊડવા આકાશમાં ફાળો ભરી છે, હું ધરા આલિંગવા આકાશ થૈ નીચે અડ્યો છું. આથમી લેવાનું મારે એકલાએ તું મળી ના- સૂર્ય જેવો સૂર્ય થૈને કેમ હું સાંજે રડ્યો છું ? ફેંકી દીધેલો મને પથ્થર સમો સમજીને ત્યાં, માર્ગમાં ઠેબે…

આવી ગયા છીએ ક્યાં એની ધ્રુજારી પણ છે, પાછા જવાની માથે ઊભી ઉધારી પણ છે. પાણી ઉપર હલેસાંના ડાઘ શું જુઓ છો ? સામા પ્રવાહે સામે હોડી ઉતારી પણ છે. વર્ષો પછીથી આજે આ યાદ કોણ આવ્યું ? તન ઝળહળે છે, રોશન અંતર અટારી પણ છે. મન તૃપ્તિઓથી ભરવા, મૂળમાંથી નષ્ટ કરવા, ઈચ્છાઓ કેટલી મેં…

ક્ષણોના ફેરવી મણકા સબૂરી રાખજો, બાપુ ! કશે મળશે જ એ શ્રદ્ધાય પૂરી રાખજો, બાપુ ! પ્રગટ કરજો અસલ જે હોય તે એની જ સામે હા, મુરાદો કોઈ મનમાં ના ઢબૂરી રાખજો, બાપુ ! બધે દરબાર છે એનો ભરાયો દબદબા સાથે, કશું ના ચિત્ત લઈ, એની હજૂરી રાખજો, બાપુ ! સમય-સંજોગ થાતાં જાન જોડાશે જ…

અચાનક આભ માથે આવી બેસે તો શું કરવું બોલ ? અને આ જીવ પણ પાતાળ પેસે તો શું કરવું બોલ ? સમંદર હોય કે નાની નદી, એ પાર કરશું પણ, વહેતું પાણી જો બાઝે હલેસે તો શું કરવું બોલ ? બરાબર બંધ રાખીને દરો-દીવાર બેઠા’તા તિરાડેથી પવન પાગલ પ્રવેશે તો શું કરવું બોલ ? પરિચય…

રોજ રોજ જાત થોડી ખોલીએ ? છેલ્લેરા શ્વાસ સુધી પડઘાતું જાય સતત બોલીએ તો એવું કંઈ બોલીએ. રેસો ઉકેલિયોતો રેસાઓ જન્મ્યા ને જન્મ્યાં કંઈ ગાંઠ તણાં ગામ આમ ગામ સઘળાં’યે રેસાથી બાંધેલા-ઝીણવટિયું જાણે કોઈ કામ જાણતલ ભેરુ એક લાગ્યો છે હાથ કીધું આમ નહીં આમ કરી ખોલીએ… અંધારું થાય તયેં દીવો મૂંઝાય નહીં; દીવો તો…

વાત બદલીને ફરી એ વાત લાવો છો, તમે પણ… માંડ કાપીએ દિવસ ત્યાં રાત લાવો છો, તમે પણ… હું સજું શણગાર તો બોલો સજું પણ કેવી રીતે ? જોઉં જ્યાં દર્પણ તો વચ્ચે જાત લાવો છો, તમે પણ… રંગ કોઈ એક ઘૂંટી રંગવા ખુદને મથું છું, ને ઉપરથી રંગ નૂતન સાત લાવો છો, તમે પણ……

તારે આમ જ લડી લેવાનું; છાને-છૂપે ખૂણામાં જઈ એકલા એકલા રડી લેવાનું… તારે આમ જ લડી લેવાનું…! પૂછે કોઈ કેમ અલી આ આંખો કાં સૂઝેલી લાગે; સપનાંઓની લત પડી છે આંખો એટલે ઘેલી લાગે જરાક અમથું હસીને પાછું સરસ બહાનું ઘડી લેવાનું…! તારે આમ જ લડી લેવાનું…! દરવાજા તો દરવાજા આ બારી પણ પંચાત્યું કરશે;…

હતી ડંખ દેતી ડગર-છતાં અમે હસતાં હસતાં જીવી લીધું અને લોહિયાળ સફર- છતાં અમે હસતાં હસતાં જીવી લીધું હતી વાત વસમી છતાં રહ્યા છીએ સત્યની તરફેણમાં ન થઈ કદાપિ કદર- છતાં અમે હસતાં હસતાં જીવી લીધું અમે ખાઈ ઠોકરો જાળવ્યો છે મલાજો એમના માનનો પડ્યા ઘાવ આઠે પ્રહર- છતાં અમે હસતાં હસતાં જીવી લીધું દીધી…

જમીનની ધૂળ પવનના જોરે જેમ આસમાન ની સહેલ કરી આવે છે બસ કંઈક એવી જ રીતે નસીબના જોરે આ લખનારને એક-દોઢ કલાક શ્રી કાજલ ઓઝા વૈદ્ય સાથે વીતાવવાનો મળી ગયો. સાવ અચાનક. વાત કંઈ આમ બની, થોડા દિવસ પૂર્વે મેં ફેઈસબુક પર કાજલમેમની પોસ્ટ જોઈ કે “રવિવાર તા. ઓગષ્ટ ૯, ૨૦૧૫ના દિવસે સાંજે ૪ વાગ્યે…

(1) જીદ છે તમને જોવાની(1) જીદ છે તમને જોવાની ચામડી ચીરી બહાર આવી. ચામડીમાં ગરી જઈશ પાછી (2) નસો વચ્ચે જકડાઈ જીવું છું એમને હું જોઉં છું, ગભરાયેલા થથરતા શું એ મને જુએ છે તોફાને ચડેલી નસો વચ્ચે ભરાયેલી શાંત મને ? (વિપાશા)