ટહુકા વિનાનું પંખી થાકીને વૃક્ષની શોધમાં ઊડ્યા કરે ઇધર-તિધર અને છેવટે બેસે છે એક પથ્થર પર અને પોતે જ પોતાનાં પીછાં ખંખેરી નાખે છે. પીંછાંઓ પછી પવનમાં ઊડતાં રહે છે કરમાઈ ગયેલા ફૂલની પાંદડીની જેમ. નહીં પ્રકટેલો ટહુકો શિયાળાના તડકાના તળાવમાં તડાક દઈને તૂટી પડે છે. હાડપિંજર જેવી નિરાધાર પાંખો ભાંગી ગયેલી હોડીનાં હલેસાં જેવી…

એ દિવસે એમણે ચીસો પાડીને પાડીને ભલે કહ્યું કે હવે, કોઈ ચીસો પાડશે તો કાન પર હાથ મૂકીને બહેરા થઈ જઈશું. એમને કહો કે રસ્તા પર વેરાયેલો લાલ રંગ આંખો સુધી પહોંચે એ વચ્ચેના ગાળામાં જ અઘરું હોય છે જીવવાનું. બાકી, તકલીફ તો ત્યારે જ થાય જ્યારે એમ્બ્યુલન્સની સાઇરન મોબાઈલના રિંગટોન જેવી સંભળાય… એ બધાંને…

(૧) આપણી પાસે રસ્તો બહુ જ ટૂંકો છે. તારા શબ્દોનો ભાર ઊંચકીને હવે મારાથી ચલાતું નથી. કાં તો તું પ્રેમને નામે ઠાલું બોલવાનું બંધ કર અથવા તો કાયમને માટે ઊતારી લે આ બોજો…  . (૨) આંખો યાદ કરે છે- પાછું વળીને જોયા વિના ગાડીનું બારણું ખોલી બેસી ગયેલાં પગલાં…  . મન યાદ કરે છે. પાછું…

उगते सूरज से लेकर डूबती रात तक बता कोई लम्हा जो खाली रहा हो मेरे दिल में कभी तेरे खयाल से यह कहाँ का न्याय मुहब्ब्त का रिश्ता शुरु तूने किया निभा रही हूँ मैं जितनी परेशानी नहीं तेरे भूल जाने की आदत से उतनी परेशान हूँ जालिम अपनी याद रहने की इस आदत से…

अब तक संजोए था अपना आकाश और एक धरती  . लेकिन जाने कहाँ से तुम आ गए जीवन में तोडकर सारे मिथक औए वे झरोखे बंद हो गए जहाँ से देखता था आकाश टूट गए वो पैमाने जिनसे नापता था धरती  . तुम्हारे प्रेम में कुछ और विस्तार पा गया मेरा आकाश तुम्हारे स्पर्श ने…

જે શાંત સૌમ્ય માણસો છે એને મારો નશો કદી નહીં સમજાય એ લોકો કદી મારા કાર્યને સમજી નહીં શકે દુનિયાદારીના માણસો તો દેવળમાં જાય છે તેઓ કદી સમજી નહીં શકે નશાબાજ માણસના હૃદયની ગમગીની જે લોકો ગૌરવ અને અહંકાર પહેરીને ફરે છે એ લોકો કદીયે મારા રહસ્યના પડદાની પાછળ જોઈ નહીં શકે જે લોકો કદી…

रंगो के साथ खेल हो रहा था कि तू आ गयी अपने रंगो मिला कर खेलने…  . खयालों के खाके तस्वीरें बनने लग गये और जिन्दगी अपने आप कविता और कविता अपने आप जिन्दगी हो कर खयालों के साथ आ मिली…  . ( ईमरोज )

प्यार के रिश्ते बने बनाए नहीं मिलते जैसे माहिर बुत तराश को पहली नजर में ही अनगढ पत्थर में से संभावना दिख जाती है-मास्टर पीस की मास्टर पीस बनाने के लिए बाकी रह जाती है सिर्फ तराश तराश तराश  . उसी तरह दो इन्सानों को भी पहली नजर में एक दूसरे में संभावना दिख जाती…

चलते चलते एक दिन पूछा था अमृता ने- तुमने कभी वुमैन विद माईंड (woman with mind) पेंट की है ? चलते चलते मैं रुक गया अपने भीतर देखा अपने बाहर देखा जवाब कहीं नहीं था चारों ओर देखा- हर दिशा की और देखा और किया इंतजार पर न कोई आवाज आई, न कहीं से प्रतिउत्तर…