અજાણી કોઈ ખુશબો ક્યાંકથી રસ્તામાં ઊતરી છે, હવે એના વિશે આખી સભા ચર્ચામાં ઊતરી છે.  . સમસ્યા ક્યાં હતી કૈં માનવીના આગમન પહેલાં, બધી મુશ્કેલીઓ તો એ પછી દુનિયામાં ઊતરી છે. . કદાચ આ સૌ મકાનોને ઉથામો તો જડી આવે, નથી જે શહેરમાં એવી ગલી નકશામાં ઊતરી છે.  . ગમે ત્યાંથી ગમે તેની બુલંદી માપવા…

ઈચ્છાઓ પણ બળવત્તર છે, પીડાઓ પણ બળવત્તર છે લોહી નિચોવીને જીવ્યો છું, અફવાઓ પણ બળવત્તર છે  . રણ જેવું તોરણ બાંધે છે, ડમરીઓ રેતી રાંધે છે- સાંજે આંખોમાં ઘેરાતા તડકાઓ પણ બળવત્તર છે  . ડાઉનલોડના સંબંધોમાં ભળીભાખળી ભાળ મળે છે, જાત ઉછીની ઓળખ આપે રસ્તાઓ પણ બળવત્તર છે  . શું પૂછું ને જવાબ આપે, એવા…

તમારા ઘરનાં દીવા રાતે રસ્તામાં હતા કે શું ? પવન ફંટાઈ જાશે, એ ભરોસામાં હતા કે શું ?  . ઘરે પહોંચ્યોં તો દરવાજાએ પૂછ્યું ક્યાંથી આવો છો ? સુગંધ આ શેની છે, સાંજે બગીચામાં હતા કે શું ?  . તમારા દિલના ધબકારા અજાણ્યા કેમ લાગે છે ! તમે પણ કાલે તરણેતરના મેળામાં હતા કે શું…

ગેરૂઆ વસ્તર નહીં, ભભૂત ભસ્મ નહીં અંગ સાધુ ઐસા ચાહિએ એકલ ઔર નિ:સંગ  . ટીવી પર ચમકે નહીં આપે નહીં વ્યાખ્યાન સાધુ ઐસા ચાહિએ માન નહીં સન્માન  . આશ્રમ નહીં આસન નહીં, નહીં ટ્રસ્ટ મઠ ધામ સાધુ ઐસા ચાહિએ નહીં સ્થાન નહીં ઠામ  . તિલક છાપ ચંદન નહીં, છત્ર મુગટ નહીં દંડ સાધુ ઐસા ચાહિએ,…

. (૧) મારાં બાળકો ! યાદ રાખજો કે ડરપોક અને નિર્બળ માણસો જ પાપ કરે છે અને અસત્ય બોલે છે. બહાદુર માણસો હંમેશા નીતિમાન હોય છે. નીતિમાન બનો. બહાદુર અને સહૃદયી બનો.  . (૨) મારા મિત્રો ! તમારા એક સગાભાઈ તરીકે: જીવન અને મૃત્યુમાં તમારા સાથી તરીકે; હું તમને કહેવા માંગુ છું કે આપણે જોઈએ…

દેખાય નહીં ઘાવ, કળા તારા તીરની ! સૌરભ ન પારખી શકી લીલા સમીરની !  . પીડા તરસની લઈને ભટકતા’તા વાટમાં પનઘટ ઉપર લઈ ગઈ વાણી કબીરની !  . માણસને જોવો જોઈએ માણસ રૂપે બધે એ ઝૂંપડું હો કે હો હવેલી અમીરની . ધારું તો હાથ ઝાલી લઉં હું સૌના દેખતા મર્યાદા નડે તેં સનમ ખેંચી…

ચાલ પિંકુ, તને એકથી અનંત ગણતાં શીખવાડું મમ્મી, એ કેવી રીતે ? આપણે તારા ગણીએ મમ્મી, હું તો સૂઈ જાઉં છું, ઊંઘ આવે છે પછી એ ગણવા બેઠી ગણતાં ગણતાં વચ્ચે વાદળ આવી ખડખડ હસી પડ્યાં ને ભૂલ પડી ગણતાં ગણતાં ઝબક ઝબકતાં તારા ધડધડ ખરી પડ્યાં ને ભૂલ પડી ગણતાં ગણતાં મંદ ચાલ લૈ…

આ તો કહેતા કહેવાઈ ગયું તમને હું ચાહું છું બાકી મેં કોઈ દિવસ કીધું કે સૂરજના પડખામાં જિંદગી વીતાવું છું.  . વાયરાએ એવી તે મારી શું આંખ મૂઈ ખુશ્બુએ દાબડી ખોલી વાણીને ગોખાવી રાખ્યું’તું મૌન તો ય આંખોને ટેવ છે તે બોલી આ તો કહેતા કહેવાઈ ગયું ફૂલો સજાવું છું બાકી મેં કોઈ દિવસ કીધું…

એને સીધા બેડરૂમમાં આવવાની ટેવ ભીના ખુલ્લા વાળ રાખીને ઊભી રહું તો પવન થઈને ફરે સુગંધી જંગલમાં  . ચાંદલો કરવા કંકુ ડબી ખોલું તો આઇનામાંથી ડોકિયું કરી મને લાલમલાલ કરી દે  . સાડીની પાટલી વાળતી હોઉ તો બારીમાંથી વાદળ થઈ ડોકિયું કરે  . તકિયા પર તો માથું મુકાય જ નહીં એના શરીરની સુગંધ… એટલે હવે…

આજ સૂનકાર ખોઈ બેઠો છું, એક આકાર ખોઈ બેઠો છું ઝીણો ઝણકાર ખોઈ બેઠો છું, એક આકાર ખોઈ બેઠો છું  . એની ઇ ભોમકાના અણસારા… વૈખરી પાર થાતાં ઉદગારા.. જોગી ! ઇ તાર ખોઈ બેઠો છું, … એક આકાર ખોઈ બેઠો છું  . કોને શોધું છું, કયા વેશે છું… આ કયા દેશે અહર્નિશે છું… ક્યારે…