સપનાઓની સાંકડી શેરીમાં મેં સંઘરી રાખ્યા છે આંસુઓમાં કુંવારી સંવેદનાના બધ્ધા રંગો ! જિંદગીનું વસ્ત્ર વેતરવા વર્ષામાં સાથે ભીંજાવાની વાતો ને’ વસંતમાં ઝાંઝર લયમાં કીડીની કાલી ઘેલી મધુરતમ વાણીને મેં સાચવી રાખી છે કાનોમાં પંખીના લીલા ટહુકાની જેમ. કોઈ કાળે હૃદય ભીંતે જતનથી મૂકેલ તારી તસવીરની આસપાસ લાગેલી ધૂળને ખંખેરતા જો મારા શ્વાસમાં એકાએક દરિયો…

છત પર લટકતાં ઝુમ્મર વચ્ચે એક પતંગિયું બંધ બારીઓ જોઈ જોઈને વિચારોના દરિયામાં ડૂબી ગયું છે. કેમ આજ કારણ વિના નભથી રિસાયા છે વાદળો ! જો અચાનક મોસમ બદલાઈ તો ? ભીંત પર જડેલા પેલા ચિત્રોમાં ચૂપચાલ ઊભેલાં વૃક્ષોની ડાળે એકાદ બે પાંદડાં ફરફરી ઊઠે અને પછી તેની કોઈ ડાળે ટહુકા વેરતું પંખી માળો બાંધવા…

પવન હિલોળે હળવેકથી પરોઢે મારી બારી ખોલી ને ઢળતી રાતથી રાહ જોઈને બેઠેલ ઝાકળ ભીની મોગરાની એક ડાળ કોડભરી કન્યાસમી બારીએથી પ્રવેશતી મને વળગી પડી. એટલે મારાથી તેને પૂછાય જવાયું. ‘અરે ! રાત આખીમાં તે’ આભના કેટલા તારા ગણી નાખ્યા ?’ અને તે, હોઠોમાં મલકાતી બોલી, ‘જો કોઈએ, ગઈ રાતને બસ સ્હેજ લંબાવી દીધી હોત…

દોસ્તો ! આપણી બંધ મુઠ્ઠીમાં ઈશ્વર નથી કે આપણે કોશનો અર્થ કોઈ પણ વ્યક્તિને નિર્ભય મને કોરા કાગળમાં સમજાવી શકીએ ! ખાલીપાનાં ખંડેરમાં પીળું પાંદડું જ નહીં લીલું પાંદડું પણ એકલું એકલું એકલતામાં ખખડતું હોય છે. શબ્દની લિપિમાં ભલે સોનેરી શ્વાસ મઢ્યો હોય વાણીનો અર્થ સાવ સીધો સરળ પાણી સમો નિર્મળ લાગતો હોય છતાં કોણ…

એક વહેલી સવારે લાલ લીલા પીળા અને ભૂરા પંખીઓને આંગણાના મેપલ વૃક્ષની ડાળે ડાળે રમતાં, ભમતાં જોઈને ‘વાહ કેવા સુંદર મજાના પંખીઓ છે ?’ ને ત્યાં જ પવનમાં લહેરાતી ગુલાબની એક ડાળે મારો કાંઠલો જાલીને મને કહ્યું, ‘અરે’ કવિ, તું આવી રૂપરંગની જાળમાં ક્યાંથી અટવાયો ! ‘પંખી, રૂપરંગથી નહીં ઓળખાય છે ટહુકાથી !’  . (…

.   મા કદી મરતી નથી : માનો દેહ ન હોય ત્યારે એનું વહાલ હવાના કણકણમાં વિખેરાઈને આલિંગન આપે છે. *** જેને પત્ર ન લખ્યો હોય છતાં એની આંખોમાં લખવા ધારેલા પત્રનો પ્રેમાળ જવાબ વંચાય તે મા. *** મા એટલે જગતજનની. *** ( હરીન્દ્ર દવે )  . ‘માતા’ શબ્દ નથી પણ શબ્દતીર્થ છે.  . (…

મૂલ્ય મારે શ્વાસના કરવા હતા; ને અજંપા ઊરમાં ભરવા હતા.  . નાવ કાગળની બનાવીને પછી; સાગરો કૈં રેતના તરવા હતા.  . ને પ્રસાદી રૂપે મારે દેવને; વેદનાના આંસુઓ ધરવા હતા. . ટાંકણું એકાંતનું કરવું અને; યાદના આકારને ઘડવા હતા.  . અન્યની તો વાત પણ કરવી નથી; જાત સાથે યુદ્ધ કૈં લડવા હતા.  . સમજ કેરા…

કેમ કરીને તને પ્રેમનું ગીત મજાનું લખવું ?! શબ્દો કેરા સાગરમાંથી મોતીને જ પરખવું…કેમ કરીને.  . બે-ચાર હજી જ્યાં અક્ષર માંડું કલમ બિચારી અટકે, લખું પરાણે જેવું તેવું-ટાંક ઓચિંતી બટકે !  . તને ગમે એ વાત વિચારી લખવા કાજ વલખવું, દિવસે-રાતે ભઠ્ઠીમાંના અંગારા-શું ધખવું !…કેમ કરીને.  . ‘પ્રેમ’ નામની ચીજ પ્રથમ કથવી-લખવી અઘરી, ગાવાં જાતાં…

સમયનું અજબ આચરણ નીકળ્યું છે સ્મરણનાં તળેથી સ્મરણ નીકળ્યું છે  . ગમે ત્યારે ઘર મૃગજળોનું જો ખોલ્યું સદા હાંફ્યા કરતું હરણ નીકળ્યું છે  . સૂરજ નામે એ ઓળખાયું જગતમાં તમસ ચીરીને જે કિરણ નીકળ્યું છે  . બપોરી સફરમાં તમારી કૃપાથી મને આંબવાને ઝરણ નીકળ્યું છે  . અચંબો થયો અંગજડતી લઈને સમંદરના તળિયેથી રણ નીકળ્યું છે…

તમે બે ઘડી જ રહી જુઓ કદી ચાહનાની કતારમાં પછી આપોઆપ તમે હશો નરી વેદનાની કતારમાં  . નથી ખુદની પણ પડી કોઈને-પછી વાત અન્યની શું કરું જો મળી તો મા-ની જાત બસ મળી ખેવનાની કતારમાં  . જો કરે તો કેમ કરે કહો એ વિવેચના કોઈ બિંબની મળ્યા જોવા અંધજનો બધે મને આયનાની કતારમાં  . અમે…