દેખાય નહીં ઘાવ, કળા તારા તીરની ! સૌરભ ન પારખી શકી લીલા સમીરની !  . પીડા તરસની લઈને ભટકતા’તા વાટમાં પનઘટ ઉપર લઈ ગઈ વાણી કબીરની !  . માણસને જોવો જોઈએ માણસ રૂપે બધે એ ઝૂંપડું હો કે હો હવેલી અમીરની . ધારું તો હાથ ઝાલી લઉં હું સૌના દેખતા મર્યાદા નડે તેં સનમ ખેંચી…

ચાલ પિંકુ, તને એકથી અનંત ગણતાં શીખવાડું મમ્મી, એ કેવી રીતે ? આપણે તારા ગણીએ મમ્મી, હું તો સૂઈ જાઉં છું, ઊંઘ આવે છે પછી એ ગણવા બેઠી ગણતાં ગણતાં વચ્ચે વાદળ આવી ખડખડ હસી પડ્યાં ને ભૂલ પડી ગણતાં ગણતાં ઝબક ઝબકતાં તારા ધડધડ ખરી પડ્યાં ને ભૂલ પડી ગણતાં ગણતાં મંદ ચાલ લૈ…

આ તો કહેતા કહેવાઈ ગયું તમને હું ચાહું છું બાકી મેં કોઈ દિવસ કીધું કે સૂરજના પડખામાં જિંદગી વીતાવું છું.  . વાયરાએ એવી તે મારી શું આંખ મૂઈ ખુશ્બુએ દાબડી ખોલી વાણીને ગોખાવી રાખ્યું’તું મૌન તો ય આંખોને ટેવ છે તે બોલી આ તો કહેતા કહેવાઈ ગયું ફૂલો સજાવું છું બાકી મેં કોઈ દિવસ કીધું…

એને સીધા બેડરૂમમાં આવવાની ટેવ ભીના ખુલ્લા વાળ રાખીને ઊભી રહું તો પવન થઈને ફરે સુગંધી જંગલમાં  . ચાંદલો કરવા કંકુ ડબી ખોલું તો આઇનામાંથી ડોકિયું કરી મને લાલમલાલ કરી દે  . સાડીની પાટલી વાળતી હોઉ તો બારીમાંથી વાદળ થઈ ડોકિયું કરે  . તકિયા પર તો માથું મુકાય જ નહીં એના શરીરની સુગંધ… એટલે હવે…

આજ સૂનકાર ખોઈ બેઠો છું, એક આકાર ખોઈ બેઠો છું ઝીણો ઝણકાર ખોઈ બેઠો છું, એક આકાર ખોઈ બેઠો છું  . એની ઇ ભોમકાના અણસારા… વૈખરી પાર થાતાં ઉદગારા.. જોગી ! ઇ તાર ખોઈ બેઠો છું, … એક આકાર ખોઈ બેઠો છું  . કોને શોધું છું, કયા વેશે છું… આ કયા દેશે અહર્નિશે છું… ક્યારે…

કળીની સુરખિ-શો મત્લઆ પતંગિયા કહેશે કુમાશ તારી, ને મિસરા પતંગિયા કહેશે !  . ઘુઘવતી માટી લગ રસ્તા પતંગિયા કહેશે ! ફૂટે ક્યાં ખુશ્બુનાં ઝરણાં, પતંગિયા કહેશે ! . કવિ ! બગીચા સાથે તારે વાત કરવી છે ! તો શીખ ફૂલની ભાષા, પતંગિયા કહેશે !  . નદીમાં છે તે થનગનાટ છે પવનમાં પણ લઈને પાંખમાં ગાણાં,…

શું ફરક પડે છે પુકારને તું સ્વીકાર દે કે ન દે ભલે ઝીણી આંખડીનું હું તેજ છું તું દીદાર દે કે ન દે ભલે.  . રખે માનતો કે હું ક્ષીર છું હું તો તારા નામની પીર છું તારી બંદગીમાં બુલંદ છું તું ઉદ્ધાર દે કે ન દે ભલે.  . તું અદ્રશ્ય છે તો તાર છું,…

તો ભક્તો ! આજની શરૂઆત દીવા જેવી કરવી છે આ તેંત્રી ક્રોડની ઠકરાત દીવા જેવી કરવી છે . જુદેરો જાગ છે… વિસાત દીવા જેવી કરવી છે તરસ ને પાણીની અખિયાત દીવા જેવી કરવી છે  . હો ભીની ભીની રૂની વાટ ને હો રૂબરૂ લગ વાટ સભર આ ઘરની જરૂરિયાત દીવા જેવી કરવી છે  . ઈ…

મુઝકો ભી તરકીબ સીખા દે યાર જુલાહે (સ્મરણ્પુણ્ય : ગુલઝાર) . બિચ બજરિયા બેઠા બારોબાર જુલાહે વણવું ને ગણગણવું તે વેપાર જુલાહે  . વાણે વાણે શીદ વણવા વહેવાર જુલાહે તાણે તાણે તીજ અને તહેવાર, જુલાહે  . રૂને બ્હાને રહ રહ પીંજો કાંતો રૂહને લખચોરાશી કપાસના અવતાર, જુલાહે  . કસબ જૂઠ ને જૂઠો કારોબાર, જુલાહે ભીતરમાં…

વીજ કડક્કા વદ્દળ કાળાં, ભલું દેખાડ્યું તેં દ્વારકાવાળા ! વસમી વાટ ને વંકા ગાળા, ભલું દેખાડ્યું તેં દ્વારકાવાળા ! . ઘર જાહલ ને ઝાઝાં જાળાં, ભલું દેખાડ્યું તેં દ્વારકાવાળા ! દી ઊગ્યો કે ભર્ય ઉચાળા, ભલું દેખાડ્યું તેં દ્વારકાવાળા !  . ક્યાંય કૂંચી નંઈ એવાં તાળાં, ભલું દેખાડ્યું તેં દ્વારકાવાળા ! કૂવા ગાળ્યા તોય કોરાં…