ઠાકરની આંખમાં ઠળિયા રે જણ જીવો જી, હૈયાનાં ખાલીખમ ફળિયાં રે જણ જીવો જી.  . તૂટ્યા કડડ સાત સળિયા રે જણ જીવો જી, ખૂટ્યાં નાગર તારાં નળિયાં રે જણ જીવો જી.  . મારગમાં મોહનજી મળીયા રે જણ જીવો જી, રાધાનાં હાડ સાવ ગળિયાં રે જણ જીવો જી.  . ઢાળથી ઊથલજી ઢળિયા રે જણ જીવો જી,…

તેજ આપે તે દિવાકર થાય છે, કોડિયું રાતે પ્રભાકર થાય છે !  . એક તરસી દોડતી આવે નહીં, આંખ મારી પણ સમંદર થાય છે ! . માનવી રૂપે મળો, વળગો ગળે, આ ધરા તો આપણું ઘર થાય છે !  . તું વિસર્જન જોઈ દિલને બાળ ના, અવનવું સર્જન સમાંતર થાય છે !  . શ્વાસનો કબજો…

અક્ષરો શબ્દના અર્થની સહુ કથા ફક્ત બકવાસ છે કે બીજું કાંઈ છે ચિત્ત ચેતન અને વ્યક્તના વિસ્તારના ફક્ત આભાસ છે કે બીજું કાંઈ છે  . હું નથી તું નથી તે નથી તો પછી કોણ આ તંતના અંત કાજે મથે વ્યર્થ વાદો નિરર્થક વિવાદો બધું સમયના શ્વાસ છે કે બીજું કાંઈ છે  . ચિત્ર ભાળો અને…

એવું કરો કે કોઈ પણ અવશેષ ના રહે કંઈ પણ ઉમેરો તો ય કશી શેષ ના રહે  . મરહમને એવી રીતે લગાવો ઓ વૈદ્યજી જખ્મોનાં નામનો કોઈ પણ દેશ ના રહે  . જ્યાં જાઉં ત્યાં મારી ભૂમિની ધૂળ પણ મળે ઈચ્છુ અલાયદો કોઈ પરિવેશ ના રહે  . ભજવાય બધાં નાટકો મ્હોરા વગર હવે પહેરી શકાય…

ફળ એ મીઠાં હોય અતિ, જેને કરડોલે સૂડો ! વિણ માધવ જીવ્યો તેનો છે જનમ અતિશય કૂડો !  . કહાનાની આંખોમાં પ્રગટે રાત, ઉષા ને સંધ્યા; કેટકેટલા રંગોથી કહાનાએ અમને રંગ્યા ! અમે ઘણા બડભાગી ઉદ્ધવ ! માધવ અમને ભેટ્યા; ભલે વિયોગી થયાં, ભલેને અઢળક દુ:ખો વેઠ્યાં !  . પણ દેવોને દુર્લભ એવો રાસ રમાડ્યો…

રોજ સવારે મારી બારીમાંથી આવી જાય છે એક આકાશનો ટુકડો સોનેરી તડકો લઈ  . તો વળી ક્યારેક એના આસમાની તરંગોમાં તરતાં વાદળોમાં હું ખોવાઈ જાઉં છું બની મત્સ્યકન્યા !  . આ રમત થોડા દિવસ ચાલતી રહી.  . પછી મને થયું, મારી બારી થોડી મોટી હોય તો ? અને હું ખેસવતી ગઈ રોજ એક એક ઈંટ…

. નિતાંત અને નિશ્ચલ -એ મા હોય છે. . જે કંઈ પૂછ્યા વિના, કંઈ કહ્યા વિના પામી જાય છે સર્વ અને છતાં જેનું ભાવવિશ્વ એવું જ ભીનું ને સુંવાળું રહે છે -એ મા હોય છે. . જગતના સર્વ ચહેરામાં એક ચહેરો એવો કરુણાભર્યો જેની સામે જોતાં માત્ર વ્હાલ અને સ્વીકારની અનુભૂતિ થાય – જે સ્વીકારે…

પોપચાના શ્હેરમાં સપનાં હતા ને હું હતો, આંખમાં મધરાતના ટહુકા હતા ને હું હતો.  . તારલાની માછલીઓ સૂર્ય કાળો ફોલતી, ને સવારે રક્તના દરિયા હતા ને હું હતો.  . શબ્દના ગુલમ્હોર નીચે બે ઘડી બેસી ગયા, પ્રેમની ભાષા હતી, કિસ્સા હતા ને હું હતો.  . ચીસ ભમરાની ઢળેલી પુષ્પરંગી ખીણમાં, ગૂંજતી એ મ્હેકના પડઘા હતા…

-કપડાંની શોધ થઈ એ બહુ સારું થયું સંસ્કારનું એક આવરણ તો મળ્યું. નહીં તો આપણે પશુઓથી કેમ જુદાં કહેવાત ?  . -કેટલું સારું થયું કે ભાષાનો જન્મ થયો શબ્દો આપણા સેવક બન્યા. નહીં તો સત્ય આપણે ક્યાં સંતાડ્યું હોત ?  . -નાજુક, યુવાન ત્વચા આપણા શરીરને રક્ષી લે છે, એ પણ સારું છે નહીં તો…

હોસ્પિટલની તે રાત… પેસેજના થાંભલાએ તાણી રાખેલો તે ભયાનક અંધકાર. બારણામાંથી આવનારાં ભયભીત પ્રકાશકિરણોમાં માંડ-માંડ ઊભું રહેલું તે ઝાડ.  . અંદર ચાલેલી  નર્સોની દોડધામ. ડોક્ટરોનો દબાયેલો જડ અવાજ. ઓજારોનો આવજ, બરફ તોડવાનો અવાજ. હલનારા પડછાયાઓનો અવાજ. અંદરથી આ બધું આવે છે. કાળજું અંદર મૂકીને બહાર કઠેડાને કાંઠે ઊભી છું. હું થઈ જાઉં છું એક સૂક્ષ્મ…