ભીતરે ભીનાશ ને ભરચક ઉદાસી આપજે હો દિવસ લથબથ પરંતુ સાંજ પ્યાસી આપજે.  . મોસમી હો મોગરો કે ગુલમ્હોર પર્યાપ્ત છે અન્યને ફૂલો ભલે તું બારમાસી આપજે.  . મારી સંકુચિત દુનિયાથી યે આગળ છે કશુંક વિશ્વ ભાળું એટલી ઊંચી અગાસી આપજે.  . કાં સફરમાં આપ કાયમ મૌનની મીરાત, કાં શબ્દને સન્માને એવો સહપ્રવાસી આપજે.  .…

થાકીને લોથપોથ થઈને સૂઈ જાઉં ત્યાં ઊઘડે કંઈ અણજાણી બારીઓ  લીલાંછમ જંગલને… શ્વેત શ્યામ વાદળને… ઝરણાને ફૂલોની ક્યારીઓ  . દા’ડાની દોડધામ ફંગોળી સંધ્યાના પાલવમાં માથું હું ઢાળું હળવો ફૂલ હળવો ફૂલ હળવો ફૂલ થઈને હું મારામાં સિંચું અજવાળું  . ઈરે અજવાળાની દોરીથી બાંધું હું મખમલિયા સપનાંની ભારીઓ થાકીને લોથપોથ થઈને સૂઈ જાઉં ત્યાં ઊઘડે કંઈ…

જરા સરખો સમય કાઢી સવારે આવતા રે’જો, ભલેને કામ કંઈ ના હો, લટારે આવતા રે’જો.  . અમે તો સૂર કે શબ્દો બની પહોંચી શક્યા નહિ પણ, અમારા મૌનને મળવા મજારે આવતા રે’જો.  . અમે ઊભા અહીં બેચાર સમણાં વેચવા માટે, કરી બહાનું ખરીદીનું બજારે આવતા રે’જો.  . ગમે તે વેશમાં પણ ઓળખી લેશું અમે તમને,…

સમયની છે બલિહારી સમયને સાચવી લેજો એ હળવો હોય કે ભારી સમયને સાચવી લેજો  . ફક્ત બસ ચાલતા રહેવું એ મુદ્રાલેખ છે એનો, તમે પણ વાત સ્વીકારી સમયને સાચવી લેજો  . સમય સાથે તમારે ચાલવું ને દોડવું પડશે કરીને પૂર્વ તૈયારી સમયને સાચવી લેજો  . નહિ પાછો વળે જો એક વખત એ નીકળી જાશે સમય…

બુદ્ધના સ્મિત જેવો ઊગ્યો છે દિવસ. બારી-બારણાં આપમેળે ખૂલી જાય છે. સૂર્યનાં અનાક્રમક કિરણો ચૂપચાપ પ્રવેશે છે શાંત-પ્રશાંત દિવસની અદબ જાળવીને.  . બહાર બગીચામાં જોઉં છું તો મહાવીર, સોક્રેટીસ અને થોરો પણ મૌન ધારીને બેઠા છે રાબિયા, લલ્લેશ્વરી અને ગાંધીજી અને આઇન્સ્ટાઈન એકમેકના એકાન્તની ઇજ્જત કરે છે.  . નરસિંહની કરતાલ અને મીરાંનાં ઘૂંઘરું અરસપરસ સંવાદ…

એક દિવસ એવો ઊગશે કે જ્યારે હું ભૂલી ગયો હોઈશ : મારું નામ, સરનામું અને મારાતમારા સૌના ટેલિફોન નંબર.  . એક દિવસ એવો ઊગશે કે તમારી આંખ સામે મારો ચ્હેરો તરવરશે તમારી સ્મૃતિમાં રમતા હશે મારા અવાજના પડઘાના પડછાયાઓ.  . એક દિવસ એવો ઊગશે કે જ્યારે હું સવારનું અજવાળું થઈને તમારા ખંડમાં પ્રવેશીશ અને સાંજને…

. રોજ સાંજ પડે ડૂમો ચઢે ગળામાં, ને દિવસ આખો જેમ તેમ વીતી જાય સઘળામાં…  . પોસ્ટર પર નામ શોધતી આંખો, આયનાથી આંખ મેળવતા ડરે છે. સેન્સ ઓફ હ્યુમરની ગાય ઠેરઠેર ફરે છે, જે મળે તે ચરે છે…  . રોજ સાંજ પડે ડૂમો ચઢે ગળામાં, ને દિવસ આખો જેમતેમ વીતી જાય સઘળામાં…  . મરેલા બાળકની…

બંધ બારી બારણા ઉઘાડી શું કરશો ? ઘર વિનાની દીવાલ દેખાડી શું કરશો ?  . પંખી પાંખો સંકેલી માળે પાછાં ફર્યા ! ઢળતી સાંજે પતંગ ઉડાડી શું કરશો ? . ઇંટ ચૂનો ને પથ્થરનું છે દોસ્ત આ નગર લાગણીના લીલા છોડ ઉગાડી શું કરશો ?  . બસ રમવા કૂદવાની છે ઉંમર બાળકની, એને હથેળીમાં ચાંદ…

તારા હાથની ઉષ્મા સૂર્યપ્રકાશમાં છે- હું સૂર્યપ્રકાશમાં નહાઉ છું  . તારી રોમાવલીનો કંપ ઘાસમાં છે- હું ઘાસમાં આળોટું છું  . તારા સ્મિતનું માર્દવ પારિજાતમાં- હું પારિજાતને ચૂસું છું  . તારા શ્વાસની હળવાશ પવનમાં છે- હું પવનમાં ફરફરું છું  . પશ્ચિમનો સૂર્ય ઊગાડે છે સ્મૃતિ હું સૂર્યને કીકીમાં સમાવી લઉં છું.  . ( નલિની બ્રહ્મભટ્ટ )