સમયની છે બલિહારી સમયને સાચવી લેજો એ હળવો હોય કે ભારી સમયને સાચવી લેજો  . ફક્ત બસ ચાલતા રહેવું એ મુદ્રાલેખ છે એનો, તમે પણ વાત સ્વીકારી સમયને સાચવી લેજો  . સમય સાથે તમારે ચાલવું ને દોડવું પડશે કરીને પૂર્વ તૈયારી સમયને સાચવી લેજો  . નહિ પાછો વળે જો એક વખત એ નીકળી જાશે સમય…

બુદ્ધના સ્મિત જેવો ઊગ્યો છે દિવસ. બારી-બારણાં આપમેળે ખૂલી જાય છે. સૂર્યનાં અનાક્રમક કિરણો ચૂપચાપ પ્રવેશે છે શાંત-પ્રશાંત દિવસની અદબ જાળવીને.  . બહાર બગીચામાં જોઉં છું તો મહાવીર, સોક્રેટીસ અને થોરો પણ મૌન ધારીને બેઠા છે રાબિયા, લલ્લેશ્વરી અને ગાંધીજી અને આઇન્સ્ટાઈન એકમેકના એકાન્તની ઇજ્જત કરે છે.  . નરસિંહની કરતાલ અને મીરાંનાં ઘૂંઘરું અરસપરસ સંવાદ…

એક દિવસ એવો ઊગશે કે જ્યારે હું ભૂલી ગયો હોઈશ : મારું નામ, સરનામું અને મારાતમારા સૌના ટેલિફોન નંબર.  . એક દિવસ એવો ઊગશે કે તમારી આંખ સામે મારો ચ્હેરો તરવરશે તમારી સ્મૃતિમાં રમતા હશે મારા અવાજના પડઘાના પડછાયાઓ.  . એક દિવસ એવો ઊગશે કે જ્યારે હું સવારનું અજવાળું થઈને તમારા ખંડમાં પ્રવેશીશ અને સાંજને…

. રોજ સાંજ પડે ડૂમો ચઢે ગળામાં, ને દિવસ આખો જેમ તેમ વીતી જાય સઘળામાં…  . પોસ્ટર પર નામ શોધતી આંખો, આયનાથી આંખ મેળવતા ડરે છે. સેન્સ ઓફ હ્યુમરની ગાય ઠેરઠેર ફરે છે, જે મળે તે ચરે છે…  . રોજ સાંજ પડે ડૂમો ચઢે ગળામાં, ને દિવસ આખો જેમતેમ વીતી જાય સઘળામાં…  . મરેલા બાળકની…

બંધ બારી બારણા ઉઘાડી શું કરશો ? ઘર વિનાની દીવાલ દેખાડી શું કરશો ?  . પંખી પાંખો સંકેલી માળે પાછાં ફર્યા ! ઢળતી સાંજે પતંગ ઉડાડી શું કરશો ? . ઇંટ ચૂનો ને પથ્થરનું છે દોસ્ત આ નગર લાગણીના લીલા છોડ ઉગાડી શું કરશો ?  . બસ રમવા કૂદવાની છે ઉંમર બાળકની, એને હથેળીમાં ચાંદ…

તારા હાથની ઉષ્મા સૂર્યપ્રકાશમાં છે- હું સૂર્યપ્રકાશમાં નહાઉ છું  . તારી રોમાવલીનો કંપ ઘાસમાં છે- હું ઘાસમાં આળોટું છું  . તારા સ્મિતનું માર્દવ પારિજાતમાં- હું પારિજાતને ચૂસું છું  . તારા શ્વાસની હળવાશ પવનમાં છે- હું પવનમાં ફરફરું છું  . પશ્ચિમનો સૂર્ય ઊગાડે છે સ્મૃતિ હું સૂર્યને કીકીમાં સમાવી લઉં છું.  . ( નલિની બ્રહ્મભટ્ટ )

રાતની છાતી પર ઊગ્યાં છે સ્વપ્નોનાં કાળાં ગુલાબ  . પવનમાં તેની સુગંધની મીઠી ઘૂઘરી વાગે છે  . આકાશમાં તારાઓની આંખ ટમટમતું સૂએ છે, જાગે છે  . પાંખડીઓ જેવી વાદળીઓ હલમલે છે આછું અંધકારના સમુદ્ર પર  . આ બધાને કોઈ સ્મૃતિ કે સ્વપ્ન સાથે સાંકળવાની જરૂર નથી. એ પોતાનામાં પરિપૂર્ણ છે  . હે હૃદય, આ શીખ…

(૧) ને પ્રસુતા વિશ્વ આખું થરથર્યું, હાથમાં પિસ્તોલ સાથે એક બાળક અવતર્યું !  . (૨) બરાબર તરતાં આવડે પછી જ માણસને ડૂબી મરવાના વિચારો આવે છે . (૩) મને અડધી રાત્રે તડકાની તરસ લાગે છે, અને બપોરે મારામાં અંધકારની ભૂખ જગે છે. શું કરું ?  . (૪) ચાલી જતી અમાસની ઝળહળતી પીઠ હું જોતો રહ્યો…

હું રહું છું હરઘડી મહેમાન થૈને, ને પછી ચાલ્યો જઈશ આસાન થૈને.  . જિંદગી જીવી ગયા એ તો ખરું, પણ કેટલું જીવ્યા ખરા ઈન્સાન થૈને ?  . કેટલી છે બેરૂખી આ જિંદગીમાં ! કોઈ તો આવો ગઝલ યા ગાન થૈને.  . અવસરો છે એક-બે છુટ્ટી ગઝલ શા, અવસરો ગ્રંથિત મળે દીવાન થૈને.  . ભીની ઝરમર…