પરિસ્થિતિની લક્ષ્મણરેખા ઓળંગવા મેં ઉપાડેલો મારો પગ સત્તાવીસ વર્ષોથી અટકી ગયો છે એમ જ…. ક્યાં છે શબ્દોની પંચવટી? શબ્દો વિનાનો હું સળગ્યા કરું છું-રૂ જેવું ! શબ્દ જ મારો રામ હશે ? કે શબ્દ જ હશે માયાવી મૃગ ? શ્લોકત્વ પામવા ઝંખતી મારી વેદનાઓ વંધ્ય થઈ જાય એ પહેલાં જ હે નિષાદ ! વીંધી નાખ…

સફરની શરૂઆતથી જ ધીમે-ધીમે જરૂરી લાગતી ચીજો, જરૂરી ભાવનાઓ ઊંચકતા જવાની, ભરતા જવાની, ટેવ પડતી ગઈ. સફરમાં આગળ કામ આવશે, એમ માની હું ચીજો ભરતી ગઈ. ભાવો મનમાં સંઘરતી ગઈ, હળવા રહેવાને બદલે, વધારે ને વધારે ભાર હું ભરતી ગઈ. સંબંધો ભાવનાઓને હૃદય-મનમાં ઠાંસતી ગઈ. સફર તો અવિરત ચાલતી રહી, પણ, હળવાશથી કાપવાની સફર, સતત…

અંધારાએ રાત સમેટી સપનાં સૂતાં વાત સમેટી  . આંખો ખોલી ઝરણું જાગે કાંઠા ઊંઘે જાત સમેટી  . રસ્તો અર્ધી રાતે જાગી બેઠો છે આઘાત સમેટી  . પ્હેલાં પ્હેલાં અજવાળાનાં કિરણો ઊગ્યાં ઘાત સમેટી  . ફૂલોએ ખોલી પાંદડીઓ પતંગિયાએ ભાત સમેટી  . ઝાકળ ટપકી ફૂલો પરથી રંગોની ઓકાત સમેટી  . સાંજ ઢળી ગઈ ધીમે ધીમે સૂરજની…

ઠગ જેવાં અરમાન મળે ના જો જો હોં કે અધવચાળે ક્યાંક લૂંટે ના જો જો હોં કે  . વીજળીને અમથી ગુસ્સામાં જોઈ પેલી વાદળીઓ માસૂમ રડે ના જો જો હોં કે  . બાળક ઝરણાં મોટી નદિયું થાતાં પહેલાં રણને રસ્તે ક્યાંક ચડે ના જો જો હોં કે  . પૂર્યા ભૈરવ ગાવામાં કે સાંભળવામાં અંદરનો સૂર…

कोई तो कमी होती गर तुम न साथ होती ! फूल मुरझाते आँखों में बरसात होती कोई तो कमी होती…. चांदनी रातों में चांद भी यूँ न खो गया होता भीगी पलकों का काजल भी यूँ न घुला-घुला होता कोई तो कमी होती…. रिमझिम बादल भी यूँ न कभी बरसा होता तितलियों के पंखों पर…

ઉંદરોની સંસ્કૃતિમાં બિલાડીની જેમ પાછળ પાછળ દોડવાનું શેરીના કુત્તાની જેમ ભસવાનું ખોટેખોટું, જુઠ્ઠેજુઠ્ઠું, હસવાનું મગરનાં આંસુથી રડવાનું પ્લાસ્ટિકનાં ફૂલથી ખીલવાનું જીવન વિના જીવવાનું ને જીવ્યા વિના મરવાનું. આનું આ જ ચક્ર આપણી જેમ વિધાતા પણ વક્ર આકાશમાં ઊગે છે કાચનો ને લાકડાનો ચંદ્ર દરિયામાં મોજાંઓ પરાણે ઊછળે કાગળનું સરોવર પ્રતિબિંબ પાડે નહીં ઝાડની ડાળીઓ એકમેકમાં…

. . . . . . . .   .   . . . . . . . . . . . . . ‘ . . . . . . . . . . .                                      …