માલામાલ – કૃષ્ણ દવે

તારી એક એક વાતમાં કમાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

તું નીરખે ત્યાં ઊડે ગુલાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

ઝાકળની પાંદડીમાં હૈયું ગૂંથીને પછી ઝળહળતો દીધો આ દેહ રે !

પાંપણ ખોલીને જરા મધમીઠી જનનીની નજરેથી પીવડાવે નેહ રે !

તારી કીકીમાં ટહુકે છે વ્હાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

મ્હેંદી મુકાય એમ ધૂળની હથેળીમાં મૂકી દે પગલીની ભાત રે !

લીલાંછમ ગીતોનાં લીલાંછમ સપનામાં ઊઘડે છે લીલીછમ વાત રે !

તારી કેવી આ મ્હેક ભરી ચાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

ઝરણાંઓ આવીને નવડાવી જાય પછી સૂરજ પણ આંજી દે તેજ રે !

દરિયાનાં મોજાંઓ હાલરડાં ગાઈ ગાઈ હીંચકો નાખીને જાય સહેજ રે !

આખો અવસર થઈ જાય માલામાલ રે,

અમે પળભરમાં થઈ જઈએ ન્યાલ રે.

( કૃષ્ણ દવે )

5 thoughts on “માલામાલ – કૃષ્ણ દવે”

મીઠી ઊંઘ આવી જાય એવી સુમધુર શબ્દાવલિનુ જાણે ઘોડિયુ છે આ તો..
“દરિયાના મોજાઓ હાલરડા ગાઇ ગાઇ હિંચકો નાંખીને જાય સ્‍હેજ રે…”

Reply ↓

Reply ↓

Reply ↓

મહેંદી મુકાય એમ ધૂળ ની હથેળીમાં મૂકી દે પગલીની ભાત રે…!!!

આવી મહેંદી હું મૂકી આપું?

Reply ↓

મહેંદી મુકાય એમ ધૂળ ની હથેળીમાં મૂકી દે પગલીની ભાત રે…!!!

આવી મહેંદી હું મૂકી આપું?

Reply ↓

મોરપીંછ