હું રહેતો હતો

તારી આંખોમાં

એક અશ્રુની જેમ વહી ગયો

એક નિર્બળ ક્ષણે

કે વહેવું જ તો

અશ્રુનું ભાગ્ય છે

તો પણ

હું ખુશ છું

મને સમાઈ જવા માટે

તારું ઓશિકું મળ્યું

તું દરરોજ

મારા પર માથું ટેકવી

સ્વપ્નાં જુએ છે.

 .

( મુસ્તફા અરબાબ, અનુ. હનીફ સાહિલ )