તણખલું તોડું, લીલોછમ અકાળ વિસ્તાર કંપે છે,

હવા જેવી હવા પણ મોસમોની પાર કંપે છે.

 .

ગગનમાંથી ખર્યો છે તારલો ઝબકાર કંપે છે,

સમયની દોસ્ત મુઠ્ઠીમાં હજી અંધાર કંપે છે.

 .

નથી એકેય માળામાં ટહુકો પીંછું કે પગરવ,

સમીયે સાંજ વેળા પંખીનો ચિત્કાર કંપે છે.

 .

નદીના સ્થિર જળમાં કાંકરી નાખી તરંગાયો-

હજીયે ફીણ-પરપોટા ઉપર આકાર કંપે છે.

 .

હવે તો કંપનોની ભીંસમાં આવી ગયો હુંયે-

ગઝલ છેડી તમે જ્યારે હૃદયના તાર કંપે છે.

.

( મનીષ પરમાર )