પ્રિય,

તારી સંમોહક નજરનું આકર્ષણ સાચે જ મારક છે.

કોઈક વાર થાય છે હું છુપાવી દઉં મારી જાતને

તારાથી દૂર.

ખેંચાઈ જાઉં છું હું તારા આકર્ષણના વમળમાં !

પણ હવે આવા ધસમસતા પ્રવાહમાં ખળખળ

વહેતા રહેવાની તેં એવી મોહિની વળગાડી છે કે કિનારે

બેસી રહેવાનું મુશ્કેલ થઈ જાય છે મારે માટે…

મારા સહવાસમાં તું છેક નિર્બઁધ…

પણ તું જો ક્યારેક મને ટાળીશ તો

જવું ક્યાં ?

આજે તો આ વિચાર જ લાગે છે

આયુષ્યના અંતિમ બિંદુ સમો

કોઈ નવી કેડી ઊઘડશે પણ કદાચ…

પણ આજે તો જીવનના રાજમાર્ગમાં

પ્રત્યેક વળાંક પર ઊભેલો તું જ જોઈએ છે મને !

.

( હેમા લેલે, અનુવાદ : શેફાલી થાણાવાલા )