कुछ दिन बड़े कठिन होते हैं
जब मेरी आँखों में तैर जाते हैं कामना के नीले रेशे
लाल रक्त दौड़ता है दिमाग से लेकर
पैरों के अँगूठे तक
एक अनियन्त्रित ज्वार
लावे-सा पिघल-पिघल कर बहता रहता है
देह के जमे शिलाखण्ड से
मैं उतार कर अपनी केंचुली
समा देना चाहती हूँ ख़ुद को
सख़्त चट्टानों के बीच
इतने क़रीब कि वह सोख ले मेरा उद्दाम ज्वर
मेरा सारा अवसाद
मेरी सारी लालसा
और मैं समेट लूँ ख़ुद में उसका सारा पथरीलापन
ताकि खिल सके नरम फूल और किलकती कोमल दूब
कुछ दिन बड़े कठिन होते हैं
जब भूल कर और सब कुछ
मैं बन जाती हूँ सिर्फ़ एक औरत
अपनी देह से बँधी
अपनी देह से निकलने को आतुर
चाहना के उस बन्द द्वार पर दस्तक देती
जहाँ मेरे लिए अपनी मर्ज़ी से प्रवेश वर्जित है ..
.
( रश्मि भारद्वाज )
|| અમુક દિવસ ||
કેટલાંક દિવસ ખૂબ આકરા હોય
જ્યારે મારી આંખોમાં ઉભરી આવે લાલસાના ભૂરા રેસા
લાલ રક્ત દોડે મગજથી માંડી
પગના અંગૂઠા લગી
એક વણથંભ્યુ પૂર જાણે લાવા જેમ પીગળી – પીગળીને વહેતું રહે
દેહના થીજેલ શિલાખંડમાં
હું મારી કાંચળી ઉતારી
સ્વયંને સમાવી દેવા ઇચ્છું છું
કાળમીંઢ શિલાઓ મધ્યે
એટલું ઊંડે કે એ શોષી લે
મારો સમગ્ર અવસાદ
મારી સંપૂર્ણ લાલસા
અને હું સ્વયંમાં સમેટી લઉ
એની સમગ્ર પાષાણતા
જેથી ખીલી શકે મુલાયમ પુષ્પ
અને ઉદ્દામ નરમ ઘાસ
અમુક દિવસો ખૂબ આકરાં હોય
જ્યારે બીજું બધું વિસરીને
હું બની જાઉં છું માત્ર એક સ્ત્રી
પોતાના દેહ સંગે બંધાયેલી
પોતાના દેહમાંથી ભાગી છૂટવા આતુર
ચાહનાના એ બંધ દ્વારે ટકોરા દેતી
જ્યાં મારા માટે
મારી મરજી મુજબ
પ્રવેશ વર્જ્ય છે…
( રશ્મિ ભારદ્વાજ, હિન્દી પરથી અનુવાદ : ભગવાન થાવરાણી )
મોરપીંછ 