મેં સતત અજવાસની

તમન્ના કરી એ મારી ભૂલ હતી

હું સતત અજવાસની

તમન્ના કરું છું એ મારી ભૂલ છે

હું સતત અજવાસની

તમન્ના કરતો રહીશ એ મારું વચન છે!

( હર્ષદ ત્રિવેદી )

તરડાઈ ગયેલી સાંજે

શહેરની લથડતી હવામાં

ઠોકર ખાતી ગુમનામ સડક પર

વિખૂટો પડેલો હું

લાલલીલીપીળી

ટ્રાફિક લાઈટોના આટાપાટા વટાવીને

મારા ફ્લેટ પર પહોંચું છું

ત્યારે

બારણા પરની

નેઈમપ્લેટ પર ધૂળ જામેલી હોય છે.

ઘરમાં

રેડિયોસેટ છે;

ટીવીસેટ છે;

ટીસેટ છે;

ડિનરસેટ છે;

માત્ર

એક હું જ

અપસેટ છું!

( ગુણવંત શાહ )

સૂરજ આથમે તો તરત ફોન કરજે…!

કશું ટમટમે તો તરત ફોન કરજે…!

બધા અણગમા ને બધી ચીઢ વચ્ચે-

કશુંક પણ ગમે તો તરત ફોન કરજે…!

મને કોઈ ગમતું નથી આ જગતમાં-

તને જો ગમે તો તરત ફોન કરજે…!

કદી કોઈ સપનાની હત્યાને દેખી

હ્રદય કમકમે તો તરત ફોન કરજે…!

હું ત્રાસી ગયો છું સખત કોલાહલથી

કશું છમછમે તો તરત ફોન કરજે…!

પ્રણયની હજી તો શરૂઆત છે આ

એ ઊભરો શમે તો તરત ફોન કરજે…!

હિમાલય છે એ હું ય જાણું છું કિન્તુ-

કદી એ નમે તો તરત ફોન કરજે…!

કદી અશ્રુ પણ રક્તબિન્દુની જેમ જ-

નયનમાં ઝમે તો તરત ફોન કરજે…!

( રિષભ મહેતા )

એક પંખી

ઊડીને

જઈ બેઠું

દૂરના એક ઝાડ પર

ને સમજાઈ ગયો મને

આપણો સંબંધ!

કેટલું સ્વાભાવિક હોય છે

એક પંખીનું ઊડી જવું!

એ ન ઊડી જાય

તો જ  લાગે નવાઈ.

બસ આટલી જ વાત છે.

આટલી અમથી વાત પર

તું રડે છે?

જો ઊડીને

આવી રહ્યું છે દૂરથી

એક પંખી બીજું

તારી તરફ.

થાય છે હવે તું ખુશ.

બસ આટલી જ વાત છે.

આટલી અમથી વાત પર

હજીય ક્યાંક કોઈક રડે છે….!

( મંગળ રાઠોડ )