ઊઘડે છે દ્વાર ભીતર બહાર જોયા કરું!

તેજનો અંબાર અપરંપાર પણ જોયા કરું!

આગળા સહ ભોગળો ને સાંકળો તૂટ્યા કરે,

વા-ઝડીનો વેગ પારાવાર પણ જોયા કરું!

કોણ આવીને ટકોરે બારણાં મધરાતનાં,

ના મળે કો ચિહ્ન કે આધાર પણ જોયા કરું!

વાદળી આકાશમાં સરતી ભલે, વરસી નથી,

ભીતરે વરસાદ અનરાધાર પણ જોયા કરું!

તાલમાં બેતાલ એવા કાફલાની સાથમાં,

ના મળે સંવાદનો વે’વાર પણ જોયા કરું!

થાક્યો નથી પણ થાકવાની વાતથી માહેર છું,

પંથની પાછી ફરે રફતાર પણ જોયા કરું!

તંતને તોડ્યા પછી બસ તાંતણે લટકી રહે,

જિંદગીઓ એ જ છે અણસાર પણ જોયા કરું!

( જગદીશ ભટ્ટ )

હાથની ક્ષિતિજમાં

ડૂબતી જોઉં છું

સ્પર્શની સંધ્યા

સ્મૃતિની ગોધૂલી ઊડતી હોય છે

પાદરના અરીસામાં

દોસ્ત,

કેટલીક યાદો આંસુ બનીને

ટપકતી હોય છે

ટેરવાંની આંખમાંથી.

( અબ્દુલ ગફાર કાજી )

અમે રે સૂકું રૂનું પૂમડું,

તમે અત્તર રંગીલા રસદાર;

તરબોળી દ્યોને તારેતારને,

વીંધો અમને વ્હાલા આરંપાર:

આવો રે આવો હો જીવણ આમના.

અમે રે સૂના ઘરનું જાળિયું,

તમે તાતા તેજના અવતાર;

ભેદીને ભીડેલા ભોગળ-આગળા,

ભરો લખ લખ અદીઠા અંબાર:

આવો રે આવો હો જીવણ આમના.

અમે એ ઊધઈ-ખાધું ઈંધણું,

તમે ધગધગ ધૂણીના અંગાર;

પડે પડે પ્રજાળો વ્હાલા વેગથી,

આપો અમને અગનના શણગાર:

આવો રે આવો હો જીવણ આમના.

( મકરન્દ દવે )

એક આખી જિંદગીનો છે એમાં અભાવ દોસ્ત,

આ ખાલી જામનું ય વજન છે ઉઠાવ દોસ્ત.

જીરવી શકશે પૂર્ણ ઉપેક્ષાનો ભાવ દોસ્ત,

પણ જીરવી ના શકાશે અધૂરો લગાવ દોસ્ત.

દરિયામાં મોજાં આવે, બધે આવતાં નથી,

અમથી જ રાહ જોયા કરે છે તળાવ દોસ્ત.

દરિયા-પહાડ-આભમાં જો ના સમાય તો,

નાની ચબરખીઓમાં પ્રણયને સમાવ દોસ્ત.

તાજા કલમમાં એ જ કે તારા ગયા પછી,

બનતો નથી આ શહેરમાં એકે બનાવ દોસ્ત.

( મુકુલ ચોકસી )