યમુનાના તીરે, છલકાતાં નીરે;
ભીના સમીરે ક્યાંક વાગે,
મોરલીના વેણ ક્યાંક વાગે;
મારાં સૂતાં સંભારણાં જાગે,
યમુનાને તીરે ક્યાંક વાગે
મોરલીના વેણ ક્યાંક વાગે.
.
ઊભા છે ઘાટ શ્યામ સૂરની સમાધિમાં
નીર શ્યામ નયણે નિહાળી,
યમુનાનાં વ્હેણ સંગ તાલ રે મોલાવી
ડોલે ડોલે કદમ્બની ડાળી;
મઘમઘતા સૂર મહીં મ્હેકે કસ્તૂરી મન
મૃગલો વૃંદાવનમાં ભાગે….
.
નયણામાં શ્યામ, મારા સમણામાં શ્યામ
મારી ભ્રમણામાં શ્યામ રૂપ જાગે,
બહાવરી બનીને દોડું વૃંદાવન વાટ પાય
મટકીની ઠીકરીયું વાગે;
વ્રજવનિતા વાટ મળી પૂછે થઈ બહાવરી
કે આવ્યો કહાનો શું દાન માગે?…
.
( મહેશ સોલંકી ‘બેનામ’ )
મોરપીંછ 