He is a god in my eyes-

the man who is allowed

to sit beside you-he

who listen intimately

to the sweet murmur of

your voice, the enticing

laughter that makes my own

heart beat fast. If I meet

you suddenly, I can’t

Speak-my tongue is broken;

a thin flame runs under

my skin; seeing nothing,

hearing only my own ears

drumming, I drip with sweat;

trembling shakes my body

and I turn paler than

dry grass. At such times

death isn’t far from me.

 .

( Sappho )

.

અહીં પણ આ અગાઉ આ કવિતા પોસ્ટ થઈ છે …

http://www.bopsecrets.org/gateway/passages/sappho.htm

http://www.sappho.com/poetry/sappho2.html

http://allpoetry.com/poem/8449347-He-is-more-than-a-hero-by-Sappho

પહેલી વાર

મેં જોયું પતંગિયું

કમલમાં રૂપાંતરિત થતું

પછી કમળ પરિવર્તન પામ્યું

ભૂરા જળમાં

ભૂરું જળ

અસંખ્ય પંખીઓમાં

અસંખ્ય પંખીઓ

રંગીન લાલ આકાશમાં

અને આકાશ રૂપાંતરિત થયું

તારી ગુલાબી હથેળીમાં…

આમ ને આમ મેં અનેકવાર જોયાં આંસુઓ

સપનામાં રૂપાંતરિત થતાં…

 .

( સર્વેશ્વરદયાલ સક્સેના, અનુ. સુરેશ દલાલ )

 .

મૂળ : હિન્દી

(23/08/1938 – 25/12/2012)

.

माँ : एक याद

माँ!
याद तो आता नहीं
तुम्हारा
गोदी में वो मुझे झुलाना
दूध का अमृतरस चखाना
झुनझुने से मेरा दिल बहलाना
लोरी का वो गुनगुनाना
माथे को प्यार से चूमना
गुदगुदी से हँस हँस हँसाना
उँगली पकड़ चलना सिखाना

पर
याद है, माँ मुझे
हाथ में उँगली थामें लिखवाना
खून पसीने से मेरे जीवन को सींचना
मुश्किलों में हौसले का बँधाना
प्यार में आँसुओं का छलकना
गम में रोऊँ तो सहलाना
आने चाहे तुफ़ानों को रोक लेना
अंधेरे में रोशनी का दिखलाना
पास ना रहूँ, तो याद में रोना

और फिर वो पल
जब-
माँ बेटी का रिश्ता बना दोस्ताना
माँ के इस प्यार की बेल का
चढ़ते ही जाना
इंद्रधनुषी रंग में जीवन को रंग देना
तुम्हारी हँसी में दुनिया पा जाना

जीवन की है यह ज्योति
जलती रहे निरंतर
आशीश रहे सदा माँ का
असीम है माँ का प्यार!

( संध्या )

તારી સાથે સાંભળેલું સંગીત સંગીતથી પણ કૈંક વિશેષ હતું

તારી સાથે માણેલો રોટીનો ટુકડો કોળિયાથી પણ કૈંક વિશેષ હતો.

હવે હું છું તારા વિનાનો, સાવ એકલવાયો

જે એક વખત સર્વ સુંદર હતું તે મરણ પામ્યું.

તારા હાથ એક વાર આ ટેબલને અને ચાંદીનાં પાત્રોને સ્પર્શ્યા.

અને આ પિયાલાને પકડતી જોઈ છે મેં તારી આંગળીઓ

આ બધી વસ્તુઓ તને યાદ નથી કરતી, પ્રિયતમા,-

અને છતાં તારો સ્પર્શ એના પર છે તે કદીયે જશે નહીં.

આ બધી વસ્તુઓને ઘૂમતી કરી છે તેં મારા હૃદયમાં

અને એના પર તારા હાથની અને આંખની કૃપા વરસી છે;

અને મારા હૃદયમાં આ તમામ તને હંમેશાં યાદ કરશે,

એક વાર એ બધાં તને જાણતાં હતાં, હે સુંદર અને સમજણી.

( કોનરાડ એઈકેન, અનુ. સુરેશ દલાલ )

તેં અને મેં આપણા અણગમાઓની ચર્ચા કરી,

કેટલીક બાબતો ધિક્કારવામાં આપણે સરખાં ઊતર્યાં

અને દુશ્મનો વિશેના આપણા વિચારો પણ સરખા નીકળ્યા

કેટલું બધું સમીપનું સખ્ય લાગ્યું આપણ બે વચ્ચેનું !

તને હોટેલ તાજ, દહીંવડા અને

કુટુંબે ગોઠવી આપેલાં લગ્ન ગમતાં નથી,

એ જાણી હું હરખાઈ.

અને માપ વગરના કોથળા જેવા મારા કુર્તામાં

માઇનસ ફોરનાં ચશ્માં સાથે મને વૈતરું કરતી જોઈ

તું ખુશ થયો.

તેં કહ્યું, ‘રૂપાળી છોકરીઓને તું ધિક્કારે છે

તેઓ રસહીન, મૂરખી અને ચિબાવલી હોય છે.’

મેં કહ્યું, ‘અને રૂપાળા છોકરાઓ ?

આફતના પડીકા જેવા હોય છે તેઓ,

કાનની નીચે સુધી ખેંચેલી લાંબી કટ કરાવે છે બબૂચકો

અને નથી પડતો એમનો કોઈ પ્રભાવ.’

તેં કહ્યું, ‘ચાલ, આપણે પરણી જઈએ

જહન્નમમાં જાય દુનિયા.’

 .

( મમતા કાલિયા, અનુ. મહેશ દવે )

કોઈ સારી કવિતા વાંચું છું

ત્યારે બ્લોટિંગ પેપર થઈને

તમામ શાહી ચૂસી લેવાનું મન થાય છે.

 .

જોકે, બધી જ કવિતા

શબ્દથી લખાતી નથી

કે બધી જ કવિતા

શબ્દમાં સમાતી નથી.

કેટલીક કવિતા

આંખની બહાર હોય છે,

તો કેટલીક કવિતા

આંખની ભીતર હોય છે.

કેટલીક કવિતા

વાણીથી પર હોય છે,

તો કેટલીક કવિતા

મૌનની પેલે પાર હોય છે.

 .

( સુરેશ દલાલ )

प्यास होती तो सलिल में डूब जाती,

वासना मिटती न तो मुझको मिटाती,

पर नहीं अनुराग है मरता किसी का;

प्यार से, प्रिय, जी नहीं भरता किसी का.

 .

तुम मिलीं तो प्यार की कुछ पीर जानी,

और ही मशहूर दुनिया में कहानी,

दर्द कोई भी नहीं हरता किसी का;

प्यार से, प्रिय, जी नहीं भरता किसी का.

 .

पाँव बढते, लक्ष्य उनके साथ बढता,

और पल को भी नहीं यह क्रम ठहरता,

पाँव मंजिल पर नहीं पडता किसी का;

प्यार से, प्रिय, जी नहीं भरता किसी का.

 .

स्वप्न से उलझा हुआ रहता सदा मन,

एक ही इसका मुझे मालूम कारण,

विश्व सपना सच नहीं करता किसी का;

प्यार से, प्रिय, जी नहीं भरता किसी का.

 .

( हरिवंशराय बच्चन )

રોજ સવારે

હું જાગું છું એક અધૂરું ગીત લઈ !

 .

સપનાંના ધુમ્મસમાં ઝીણા સ્વરની સાથે લાડ કરું છું:

સૂરજનો ઉઘાડ થતાં હું હળવેથી ઉપાડ કરું છું

લયનો ચંચલ શો સંગાત !

રોજ સવારે

હું મ્હાલું છું એક મધૂરું સ્મિત લઈ !

 .

રોજ સવારે

હું જાગું છું અણજાણ્યું સંગીત લઈ;

-એક અધૂરું ગીત લઈ !

 .

( સુરેશ દલાલ )

સૂરજ આથમે એ પહેલાં

હું મારો વગડાઉ ફૂલ જેવો હાથ

મૂકીશ તારા હાથની શ્વેત સૌમ્ય છાબમાં.

 .

અને બુલંદ-નાજુક-લજ્જાથી હું તને વીંટળાઈ વળીશ

જેમ દિવસ અને રાત વીંટળાઈ વળે છે

દિવસ અને રાતના વૃક્ષને.

 .

અને મારાં ચુંબનો જીવશે તારા ખભા પરના પંખીની જેમ.

 .

( આસ્ટ્રિડ એન્ડરસન, અનુ. સુરેશ દલાલ )

 .

મૂળ : નોર્વે

પ્રેમ સર્વસ્વ નથી: એ નથી અન્ન કે નથી જળ

નથી નિંદ્રા, નથી એ વરસાદથી રક્ષતું છાપરું;

વળી નથી એ તરતા જહાજનો કૂવાસ્તંભ એ લોકો માટે જે

ડૂબે છે અને તરે છે અને ડૂબે છે અને તરે છે ને

ફરી પાછા ડૂબે છે,

પ્રેમ ખીચોખીચ ફેફસાંને હવાથી ભરી શકતો નથી,

નથી એ લોહીને શુદ્ધ કરી શકતો, નથી કરી શકતો ભાંગેલા

હાડકાને સમુંસૂતરું

તોયે કેટલાયે લોકો મૃત્યુ સાથે દોસ્તી કરે છે

હું બોલી રહી છું એ દરમ્યાન કેવળ પ્રેમના અભાવે

કદાચ એમ પણ બને મુશ્કેલીના સમયમાં

પીડાથી જકડાયેલી અને છુટકારા માટે નિસાસા નાખતી કે

ઊણપથી પીડાતી હું મારા પર અંકુશ ન રાખી શકું.

શાંતિ માટે કદાચ તમારો પ્રેમ વેચવા હું દોરાઈ જાઉં.

ખોરાક માટે હું તમારાં આ રાત્રિનાં સ્મરણોનો સોદો કરું.

કદાચ એમ પણ બને. હું નથી ધારતી કે હું એમ કરું.

 .

( એડના સેન્ટ વિન્સેન્ટ મિલે – અનુ. જયા મહેતા )

 .

મૂળ : અમેરિકન