ઊંઘવું કે જાગવું નિર્ણય નથી થાતો હજી,
ક્યાં અને ક્યારે જવું નિર્ણય નથી થાતો હજી.
.
એમ તો તરત જ ‘તથાસ્તુ’ કહેવા એ તૈયાર છે,
આપણે શું માગવું નિર્ણય નથી થાતો હજી.
.
બોદું – બસૂરું સાવ આ સગપણનું ઘૂંઘરું,
છોડવું કે બાંધવું નિર્ણય નથી થાતો હજી.
.
સ્વપ્નની સાથે જ સુરમો ને સુરંગો છે અહીં,
આંખમાં શું આંજવું નિર્ણય નથી થાતો હજી.
.
અંત દેખાતો નથી ને કૈં પમાતું પણ નથી,
કેટલું તળ તાગવું નિર્ણય નથી થાતો હજી.
.
( નીતિન વડગામા )
આજકાલ દરેક ક્ષણ વીતી રહી છે સ્વપ્નવત
કેટલીયે વાત અમે એમ જ કહી છે સ્વપ્નવત
.
આંખ આ નિહાળતી ટેવવશ હવે સતત
દ્રશ્યો પણ બદલાઈ ગયાં છે પરવશ હવે સતત.
.
નજરુંની સૂની સૂની નદી વહી છે સ્વપ્નવત
આજકાલ દરેક ક્ષણ વીતી રહી છે સ્વપ્નવત
.
કોણ કોને સંભારતું ને કોણ કોને પૂછતું ?
કોઈ આવીને હવે આ અશ્રુ એક્કે લૂછતું ?
.
રાતોની રાતો અહીં એમ જ વહી છે સ્વપ્નવત
આજકાલ દરેક ક્ષણ વીતી રહી છે સ્વપ્નવત
.
લાગણી પણ આજકાલ લાગે હવે તો અર્થહીન
ને ઈચ્છાઓ સામટી જાગે હવે તો અર્થહીન
.
ઉદાસીના ખત ઉપર કરી સહી છે સ્વપ્નવત
આજકાલ દરેક ક્ષણ વીતી રહી છે સ્વપ્નવત
.
( લાલજી કાનપરિયા )
મને લાગે નહીં ક્યાંય કશું એકલું,
મને મારું એકાન્ત ગમે એટલું !
.
કોઈ ઊડતો આવે છે સૂર પંખીની જેમ,
હળુ હળુ વાય હવા : પૂછે છે : “કેમ ?”
મને સારું લાગે છે હવે એટલું :
મને મારું એકા ન્ત ગમે એકલું !
.
લીલું પંપાળે છે પગને આ ઘાસ,
બાંધે છે નાતો અહીં ફૂલની સુવાસ.
હાશ ! આખું આકાશ મળ્યું કેટલું….
મને લાગે નહીં ક્યાંય કશું એકલું !
.
( સુરેશ દલાલ )
પડછાયા ને પડઘા વચ્ચે ઊભા છીએ
સમીસાંજના તડકા વચ્ચે ઊભા છીએ
.
શેષ બચેલા ધબકારાનો પીછો પકડી
રાતદિવસની ઘટના વચ્ચે ઊભા છીએ
.
જળથી ઝીણા તળથી ઊંડા તરંગ લઈને
નદી તીરના નકશા વચ્ચે ઊભા છીએ
.
થાક ભલેને ફૂલેફાલે પગના તળિયે
રસ્તો છોડી પગલાં વચ્ચે ઊભા છીએ
.
કોઈ પગેરું કદાચ મળશે કાલ સવારે
આજે સોલિડ અફવા વચ્ચે ઊભા છીએ
.
( સોલિડ મહેતા )
અડધો હું કાગડો ને અડધો હું હંસ છું
અડધો હું કાનજી અડધો હું કંસ છું
.
ઊગ્યો છું આભલે કૈં અજવાળાં વાવવા
અડધો ચાંદલિયો ને અડધો અવતંસ છું
.
ભીનો ભીતર બહારે કોરો ધાકોર છું
અડધો વરસાદ અડધો છપ્પનિયો દંશ છું
.
અડધો છું રાજવી અડધો અવધૂત છું
બ્રહ્માંડો સર્જનારો પંડે નિર્વંશ છું
.
અડધો શયતાન અડધો અલ્લાનો દૂત છું
અડધો સંસ્કૃત છું અડધો અપભ્રંશ છું
.
અડધો શામળશા ને અડધો નરસિંહ છું
તુલસી સૂરદાસ અડધો મીરાંનો અંશ છું
.
પૂરણને પામવાનાં ફાંફાં શાં મારવાં ?
અડધો તો અડધો પણ હું તારો તો વંશ છું !
.
( કેશુભાઈ દેસાઈ )
મૌન ધારીને મનન કરવાનું
જાતનું અર્થઘટન કરવાનું
.
એક શૂન્યાવકાશ છે ભીતર
ત્યાં વિચારોનું વહન કરવાનું
.
સહુ પ્રથમ પાંખને સમજવાની
એ પછી મુક્ત ગગન કરવાનું
.
એક વર્તુળમાં છે ગતિ સહુની
એટલે આવાગમન કરવાનું
.
બે’ક ગઝલ તો હોય કે જેનું
જાત સામે જ પઠન કરવાનું
.
( ઉર્વીશ વસાવડા )
ફરીથી કોણ દસ્તક દે ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો,
નથી સરનામું મારું ત્યાં ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો.
.
બધુંયે જાય છે છોડી હવેલી આ પુરાતન તો,,
હવે આ લાભ શુભનું શું ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો.
.
ખર્યું પાનુંય છોડે છે હવામાં એક રેખા એમ,
અમે અક્ષર ન લખ્યો કૈં ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો.
.
અમારી રાહમાં શું કામ ઊભે ઉંબરે કોઈ,
અને મારે ટકોરા શું ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો.
.
હજુ પંખી ઊડીને એક આવે છે ને ટહુકે છે,
એને દેવાય ક્યાં તાળું ભીડેલાં દ્વાર પર મિત્રો.
.
( શૈલેશ ટેવાણી )
કશું એ શખ્સ ત્યાગીને ગયો’તો;
અલગ રીતે જે જાગીને ગયો’તો.
.
કશેથી શી ખબર અઢળક મળ્યું ‘શું’?
જીવનભર માત્ર માગીને ગયો’તો.
.
સપનની કેદ તોડી લા-પત્તા છે;
બરાબર લગ તાગીને ગયો’તો.
.
સરળ ખંખેરવાનું સાધ્ય જેને –
એ ઝાલર સંગ વાગીને ગયો’તો.
.
ચલમ પર બાદશાહી ફૂંકવાને;
તિખારો તો વેરાગીને ગયો’તો.
.
( શૈલેન રાવલ )
જે સુંદર છે તેને જ બધા પ્રેમ કરે છે.
જોયા કરે છે ટીકીટીકીને
એક ભ્રમર બનીને ગુંજ્યા કરે છે આજુબાજુ,
બીજો રચે છે ચરણોની આસપાસ સુવાસનાં સરોવર.
કોઈ કેમેરા લઈને ‘સ્નેપ શોટ’ પાડ્યા કરે છે અહીંથી-તહીંથી
કોઈ દોરે છે ‘ચિત્રો’, કોઈ ગાય છે ગીત.
પણ
પણે એક ખૂણે હતાશ થઈને બેઠી છે એક સંકોડાઈને-
એની આંખોમાં માછલીઓ તરતી નથી
એના હોઠ પરવાળાના નથી
એનું મુખ પૂર્ણચંદ્ર જેવું નથી
એના કેશને જોઈ કાળી સાપણ યાદ આવતી નથી
લાવ, આજે હું જ
સુંદર-અસુંદરના બધા જ ખ્યાલોને ડુબાડીને
એના હોઠ ઉપર માતું નામ તરતું મૂકું.
.
( વિપિન પરીખ )
થૈ જવા તરબોળ તડકે મ્હાલવાદેજે મને !
રણ વચોવચ રૂખડાશો ફાલવા દેજે મને !
.
ક્યાં સુધી આધાર મારો તું થવાનો દોસ્ત હે
આંગળી મારી હવે તો ઝાલવા દેજે મને !
.
આમ તો હું ભાવથી ભરચક સતત છું તે છતાં
આગવા બેત્રણ અભાવો સાલવા દેજે મને !
.
આ સફર છે આખરે મારાથી તે તારા સુધી;
એ જ રસ્તે મન મૂકીને ચાલવા દેજે મને !
.
હું જ છું, ના હું નથી, કોઈ નથી કૈં પણ નથી;
શૂન્યના મબલખ આ મેળે મ્હાલવા દેજે મને !
.
( કરસનદાસ લુહાર )
મોરપીંછ 