ફ્લેટ જેવું જીવવાનું આવ્યું કે આપણે આ એવા તે અદ્ધર પટકાયા
દૂરબીન લઈ શોધવા જો બેસીએ તોય હવે જડશે ના આપણા પડછાયા
ભીંતો પર વૃક્ષોના કેન્વાસ ટાંગીને જીવે છે આખી જનરેશન
‘આંગણું’તો કોર્સ બહાર ફેંકી દીધું છે હવે પંખીને પણ છે વેકેશન
ઢોળાયું કંઈ જ નહીં – ભીંજાયું કોઈ જ નહીં – એવા તે કેવા છલકાયા ?
ફ્લેટ જેવું જીવવાનું આવ્યું કે આપણે આ એવા તે અદ્ધર પટકાયા
દૂરબીન લઈ શોધવા જો બેસીએ તોય હવે જડશે ના આપણા પડછાયા
ફુરસત મળે તો કદી જાતને એ પૂછો કે જીવ્યા ? કે લીધા બસ શ્વાસ ?
અંદરનો માસ્તર જો સાચો હશે તો એ તુર્ત જ કહી દેશે : ના… પા… સ…
આવવાનો મારગ તો સીધો છે સાવ તમે આવ્યા કેમ તો’ય વાયા ? વાયા ?
ફ્લેટ જેવું જીવવાનું આવ્યું કે આપણે આ એવા તે અદ્ધર પટકાયા
દૂરબીન લઈ શોધવા જો બેસીએ તોય હવે જડશે ના આપણા પડછાયા
( જિગર જોષી ‘પ્રેમ’ )
મોરપીંછ 