તને ચાહું છું, ચાહું છું એટલું બધું

મારી પાસે કહેવાને કોઈ વાણી નથી

જળમાં વહે છે છાયા આ ઝાડની

એમાં અંકાઈ ક્યાંક માયા ઉઘાડની

મૂંગા છે હોઠ અને બોલે છે આંખ

મારી આંખોમાં ઝાકળનું પાણી નથી

પંખીની પાંખમાં અંકાશી વ્હાલ છે

વનમાં વસંત છે ને પંચમનો તાલ છે

આટલી આ ખૂબસુરત દુનિયા હશે

એવી તો વાત કદી જાણી નથી

( કિશન શાહ )

એક લીલું રણ વહે છે મારાથી તારા સુધી

રેશમી રણઝણ વહે છે મારાથી તારા સુધી

જે સદીના ચીર નિચોવો છતાં ટપકે નહીં-

એક એવી ક્ષણ વહે છે મારાથી તારા સુધી

લે પરસ્પરના ચહેરા ધોઈએ ને જોઈએ

જો નર્યા દર્પણ વહે છે મારાથી તારા સુધી

એકબીજામાં મળી જઈએ, ભળી જઈએ હવે

હું વહું, તું પણ વહે છે મારાથી તારા સુધી

( કરસનદાસ લુહાર )

સમીસાંજના શમિયાણામાં

ધીમો ધીમો ધૂપ જલે છે!

તગતગ તારક અંગારા પર

ભભરાવેલો

પ્રીતવિરહનો ધૂપ જલે છે!

સમીસાંજના શમિયાણામાં

ધીમો ધીમો ધૂપ જલે છે!

મંદ મુરત ને ધૂમ્રસેર નિજ અંગ મરોડે…

આશાભંગ બની અટવાતી ઊંચે દોડે-

સુગંધ એની સર્યા કરે છે સોડે સોડે:

વહાલાં જેને જાય વછોડી

તે હૈયું ગુપચુપ જલે છે:

સમી સાંજના શમિયાણામાં…

તેજ-તિમિરની આછી આછી રંગબિછાતે,

મોતી વચકી જાય નયનથી વાતે-વાતે–

ધબકારના પડે હથોડા દિવસે-રાતે:

યૌવનનું ઉપવન છે સૂનું,

ને કામણના કૂપ જલે છે?

સમી સાંજના શમિયાણામાં…

ઊની ઊની આવનજાવન કરે નિસાસા,

સપનાંઓના કંઠ રહ્યા છે પ્યાસા પ્યાસા:

દિલને ગમતા નથી હવે તો કોઈ દિલાસા:

ઘેરી ઘેરી હસે ઉદાસી,

લીલું લીલું રૂપ જલે છે:

સમી સાંજના શમિયાણામાં…

( વેણીભાઈ પુરોહિત )

તમારા સમ

મારો જળસ્ત્રોત ખૂટી ગયો છે

’વોટર કનેકશન’ મેળવવાનો

કરાર કરવા હું

આવ્યો છું-

તમારી પાસે.

( દિનેશ દેસાઈ )

રંગમાં રાતો હશે તો ચાલશે

દૂરનો નાતો હશે તો ચાલશે

કોયલ ક્યાં અહીં ટહૂકે જ છે?

દોસ્ત, તું ગાતો હશે તો ચાલશે

તું ઉજવ પર્વો અને મારે અહીં

વિરહની વાતો હશે તો ચાલશે

ખુશ્બુ સહુના ભાગ્યમાં નથી હોતી

વાયરો વાતો હશે તો ચાલશે

પ્રેમનો દુષ્કાળ છે અહીંયા ‘પ્રણય’

પ્રેમની વાતો હશે તો ચાલશે

( પ્રણય જામનગરી )

મેં સતત અજવાસની

તમન્ના કરી એ મારી ભૂલ હતી

હું સતત અજવાસની

તમન્ના કરું છું એ મારી ભૂલ છે

હું સતત અજવાસની

તમન્ના કરતો રહીશ એ મારું વચન છે!

( હર્ષદ ત્રિવેદી )

તરડાઈ ગયેલી સાંજે

શહેરની લથડતી હવામાં

ઠોકર ખાતી ગુમનામ સડક પર

વિખૂટો પડેલો હું

લાલલીલીપીળી

ટ્રાફિક લાઈટોના આટાપાટા વટાવીને

મારા ફ્લેટ પર પહોંચું છું

ત્યારે

બારણા પરની

નેઈમપ્લેટ પર ધૂળ જામેલી હોય છે.

ઘરમાં

રેડિયોસેટ છે;

ટીવીસેટ છે;

ટીસેટ છે;

ડિનરસેટ છે;

માત્ર

એક હું જ

અપસેટ છું!

( ગુણવંત શાહ )