યાર, અનરાધાર, બેસુમાર જાવું રહી ગયું
આપણું એકાદ ઈચ્છાપાર જાવું રહી ગયું
.
પગરવોના પગરવોની પાર પહોંચી ગ્યા પછી
પગ ઉપાડી સહેજે ડેલી બહાર જાવું રહી ગયું
.
ખોખલા, ખાલી અવાજોમાં જ પૂરી થઈ સફર
અનહદોની હદમાં પડઘાકાર જાવું રહી ગયું
.
પૂર્ણતાનો કેફ જીવનભર ઉતારી ના શક્યા
અધ-મધુરા દેશ, અધ્યાહાર જાવું રહી ગયું
.
શબ્દ-દેહે સ્થૂળગામી ઉપક્રમો કીધા સતત
અર્થ, અર્થેતરની આરોપાર જાવું રહી ગયું
.
( સુરેન્દ્ર કડિયા )
કૃપા બસ એટલી ઈશ્વર થવા દે,
તું મારા ઘરને મારું ઘર થવા દે.
.
નવો કંઈ ખેલ જાદૂગર થવા દે,
સઘન અંધકાર છૂમંતર થવા દે.
.
પવન, આ જ્યોતની ઉંમર થવા દે,
જરા અજવાસ પણ પગભર થવા દે.
.
દુવા માંગુ કે મારા કદ પ્રમાણે,
કદી તો માપસર ચાદર થવા દે.
.
બધાં સુખદુ:ખ મને મંજૂર છે પણ,
બધું સરખું ને માફકસર થવા દે.
.
ઘણી મહેનત કરી છે જિન્દગીભર,
હવે પરસેવાને અત્તર થવા દે.
.
મને પણ પૂજશે લોકો યકીનન,
મને પણ પીર કે પથ્થર થવા દે.
.
મને ડર છે કોઈ તફડાવી જાશે,
ગઝલ પર મારા હસ્તાક્ષર થવા દે.
.
ખલીલ ઈચ્છાઓ ગાંડીતૂર થઈ છે,
કઈ રીતે કોઈ સરભર થવા દે.
.
( ખલીલ ધનતેજવી )
જ્યાં જ્યાં તમે પગલાં કરો એ ભોમ બોલશે,
તારા-ગગનની સાથ, સૂરજ-સોમ બોલશે !
.
ચૂપકી તમે સાધી ભલે, પણ વાત નહિ બને;
છે જેટલાં તન પર, બધાં એ રોમ બોલશે !
.
કરશે અવળચંડાઈ શબ્દો જે ઘડી હવે,
લૈ હાથ બાજી, નાદ ઊઠશે, ઓમ બોલશે !
.
ઊઘડી રહી છે આ ગઝલ પણ જો ધીરે ધીરે,
વાતાવરણ ખીલશે, સ્તવન ને સ્તોમ બોલશે !
.
તું રાખજે તૈયાર તારી જાતને ‘સુધીર’,
તો થૈ જવાશે હવ્ય જ્યાં એ હોમ બોલશે !
.
( સુધીર પટેલ )
જળની ઉપર તરતો રે એક પરપોટો
જુઓ ટકોરા મારી સાચો છે કે ખોટો ?
.
ખેલ બધો છે આકારોનો, વસ્તુ એક જ હોય
કૈંક ભોમિયા ભૂલા પડ્યા છે, પાર ઊતરે કોઈ !
અસલ ચીજ છોડીને ભજવો શાને ફોટો ?
જળની ઉપર તરતો રે એક પરપોટો.
.
એક ક્ષણમાં વામન લાગે, બીજી ક્ષણ વિરાટ
કોઈ કહે છે નિરાકાર ને કોઈ કહે છે ઘાટ !
તરસ છીપશે કેમ, છે મૃગજળ પાછળ દોટો !
જળની ઉપર તરતો રે એક પરપોટો.
.
( લાલજી કાનપરિયા )
શ્વાસ ખૂટતા જાય છે આ જાત સંકેલો હવે
આ કૈંક સંકોચાય છે આ વાત સંકેલો હવે
.
ના તમે ઊડી શકો, ના સ્વપ્ન પણ ઊડી શકે
આ પાંખ પણ વહેરાય છે આ આભ સંકેલો હવે
.
આંખ મીંચી તીર મારીને નિશાનો સાંધતા
એ તીર ખાલી જાય છે આ હાથ સંકેલો હવે
.
સૂર્યની તો વાટ જોવાનું હવે રહેવા જ દો
આ આગિયા બુઝાય છે આ રાત સંકેલો હવે
.
એક પળ ઊભા રહે, ના એમ પણ ઈચ્છો તમે
આ લોક ક્યાં રોકાય છે આ સાથ સંકેલો હવે
.
( મુકેશ જોષી )
ઉઘાડે પગે ન અમસ્તો ચમન તરફ દોડ્યો,
ઈજન વસંતે દીધું તો સુમન તરફ દોડ્યો !
.
બધા મુકામ નકામા થયા જો સાબિત તો,
વિહંગ-પાંખ સજી હું ગગન તરફ દોડ્યો !
.
પ્રગટતી આગ હતી દિલ મહીં કરુણાની,
ભડકતી રાખવા જ્વાળા પવન તરફ દોડ્યો !
.
કે મ્યાન કેમ ન તલવાર દુશ્મનોની હો ?
કલમ કરે ગ્રહીને હું કવન તરફ દોડ્યો !
.
જવાની ગઈ… ને ઠરી-ઠામ ના થવાયું તો,
ખભે ઉપાડી હું ઘડપણ વતન તરફ દોડ્યો !
.
કફન-દફન તણી ચિંતા નથી ‘સિકંદર’ને,
કે દેહ-દાન કરીને જીવન તરફ દોડ્યો !
.
( સિકંદર મુલતાની )
દરિયો, પહાડો ભલભલા રસ્તો કરી આપે,
મારી પુકારોને હવા રસ્તો કરી આપે.
.
ઘરમાં કરીને કેદ નીકળ્યા છો તો જાણી લો;
અમને તે ઘરના આયના રસ્તો કરી આપે.
.
અટકી પડી છે સાવ અધવચ્ચે ગઝલ મારી;
શબ્દોને કહો, આવી જરા રસ્તો કરી આપે.
.
ઠોકર પછી પણ માર્ગના સૌંદર્યને નીરખે;
એવા જ પગલાને ખુદા રસ્તો કરી આપે.
.
તું તો ગણતરીમાં શિખર પર જઈ ચઢે ‘નીરવ’;
ક્યાંથી તને મિત્રો બધા રસ્તો કરી આપે ?
.
( નીરવ વ્યાસ )
વેરાન મારા ઘરના આંગણની વાત કર મા !
તૂટેલ-દ્વાર કેરા તોરણની વાત કર મા !
.
થંભી જશે કદાચિત દુ:ખતા હૃદયની ધડકન,
દે તું દવા, દરદના કારણની વાત કર મા !
.
એકાંતના કિનારે બેસી નિહાળ દુનિયા,
દીવાના લોકો પાસે સમજણની વાત કર મા !
.
આ જિન્દગી કરી દઉં બસ ઓળઘોળ તુ જ પે,
તું ફૂલ કે ભ્રમરના સગપણની વાત કર મા !
.
સીવી લે હોઠ તારા મોસમ ભલેને છલકે,
પિંજરમાં કેદ થઈને ફાગણની વાત કર મા !
.
સોમલને તું ગઝલમાં ઘૂંટીને પી જા મીરા!
તારી તરસના ધારાધોરણની વાત કર મા !
.
( મીરા આસીફ )
ખુદ જાતને સુધારવાનું મન થયું;
શેતાનને પડકારવાનું મન થયું.
.
કોઈ છબી રળિયામણી એવી હતી,
એ દિલ મહીં ઉતારવાનું મન થયું.
.
લો, રણ વટાવ્યું ને સરોવર સાંપડ્યું;
‘છે’- સાંઢણી ઝોકારવાનું મન થયું.
.
આ કાગડો બોલ્યા કરે ઘરઆંગણે,
આ આંગણું શણગારવાનું મન થયું.
.
કે મૌનને ઘેરી વળી છે શૂન્યતા;
કો’ શબ્દને પોકારવાનું મન થયું.
.
( આહમદ મકરાણી )
આયના પર ચાલવું મુશ્કેલ છે,
બિંબને પડકારવું મુશ્કેલ છે !
.
સાવ કોરું છે સરોવર આંખનું,
એ જ તો છલકાવવું મુશ્કેલ છે.
.
એક વર્તુળમાં તમે જીવી શકો,
વૃક્ષની સમ ફાલવું મુશ્કેલ છે.
.
વાટ પકડે છે તમસ, પડતાં નજર,
તેજથી ટકરાવવું મુશ્કેલ છે.
.
નામ એનું ભીંત પર ને ખેસ પર,
કાળજે કંડારવું મુશ્કેલ છે.
.
સદ પ્રસાદી, શબ્દ તો ચાવી ગયા,
સાંભળ્યું, ગણકારવું મુશ્કેલ છે !
.
( આબિદ ભટ્ટ )
મોરપીંછ 