એ પાને પાને ઊભેલો છે શોધી લે,

એણે રસ્તો પણ આપેલો છે શોધી લે.

 .

એકલવાયો બે ડગ આગળ માંડી તો જો,

સામે મળવા જાતે ઘેલો છે શોધી લે.

 .

ભ્રમણા ને શંકાના જાળામાંથી નીકળ,

આખો દરવાજો ખોલેલો છે શોધી લે.

 .

અંધારાની સાથે નડતર ઓળંગી જા,

કાયમ દીપક ત્યાંપ્રગટેલો છે શોધી લે.

 .

વાંચી જો, પૂછી જો, જોઈ જો, સમજી જો,

અંદર એ પોતે બેઠેલો છે શોધી લે.

 .

( તથાગત પટેલ )

કથા વિસ્તારથી કહેવા મને થોડો સમય આપો

ઊઠેલા દર્દને સહેવા મને થોડો સમય આપો.

 .

બની તોફાન, ઝંઝાવાત કીધી કૈં રઝળપાટો,

ઠરીને ઠામ તો થાવા મને થોડો સમય આપો.

 .

થપાટો રણતણી ખાધી, ઊઠી જીવનમહીં આંધી,

હવે ગંગાજળે ન્હાવા મને થોડો સમય આપો.

 .

હજારો ઊર્મિઓ ઊઠી જીવનનો રાગ છેડે છે,

જીવનમાં ગીત કૈં ગાવા મને થોડો સમય આપો.

 .

દિશાઓ હાથ લંબાવી મને મંઝિલ તરફ દોરે,

કદમ બેચાર ત્યાં જાવા મને થોડો સમય આપો.

 .

( આહમદ મકરાણી )

એક આંખમાં ધરતી અને એક આંખમાં આભ

આપણી એવી દ્રષ્ટિ  કે અહીં વસતા શુભ ને લાભ

 .

ફૂલને કેવળ જોયા કરે

વાદળ ઉપર મોહ્યા કરે

કોઈકના સુખમાં હરખ હરખ

ને કોઈના દુ:ખથી રોયા કરે.

 .

આટલું સહજ સહજ થતું હોય તો હૃદય સાફ

આપણી એવી દ્રષ્ટિ  કે અહીં વસતા શુભ ને લાભ

 .

કોરી કોરી ભાવનાઓથી

કોઈનું કદી ચાલશે નહીં

ધન ઊછીનું ચાલશે

પણ અહીં મન ઊછીનું ચાલશે નહીં.

 .

મન-ટૂંકા આ માનવીઓને કરજો પ્રભુ માફ

આપણી એવી દ્રષ્ટિ  કે અહીં વસતા શુભ ને લાભ

 .

( સુરેશ દલાલ )

 કેટલાં કામ લઈને ઊભો છું

હાથ સૂમસામ લઈને ઊભો છું.

 .

રાત વીતે પછી વિચારીશું

ધૂંધળી શામ લઈને ઊભો છું.

 .

ખાલીપો જે મહીં ભરેલો છે

હું એવો જામ લઈને ઊભો છું.

.

આ હકીકત મને ડરાવે છે

સ્વપ્નનું ગામ લઈને ઊભો છું.

 .

કોણ સમજી શકે ખુલાસાને !

તે છતાં હામ લઈને ઊભો છું.

 .

કામ કોઈ નથી દેતું એમ જ

એટલે દામ લઈને ઊભો છું.

.

એમ આઘો નહીં હઠી જાઉં

એમનું નામ લઈને ઊભો છું.

 .

ચાલ, ચિંતા બધી મૂકી દીધી

ક્યાં, કોઈ કામ લઈને ઊભો છું !

 .

‘પ્રણય’ કોઈ નથી ગતિ જાણે !

પૂર્ણવિરામ લઈને ઊભો છું.

 .

( ‘પ્રણય’  જામનગરી )

मिलते ही हमको समझाने लगते हैं

दीवानों को हम दीवाने लगते हैं

 .

किस पर तीर चलाऊँ किसको छोडूँ मैं

दुश्मन सब जाने-पहेचाने लगते हैं

 .

दिन भर जो ढोते हैं बोझ खामोशी का

नींदों में अकसर चिल्लाने लगते हैं

 .

झूठ को फैलने में लगते हैं बस कुछ पल

लेकिन सच को कई जमाने लगते हैं

 .

हम भी कितने नादाँ हैं, इक वादे पर

कैसे-कैसे ख्वाब सजाने लगते हैं

 .

तौबा तो करते हैं रोज गुनाहों से

रोज मगर उनको दोहराने लगते हैं

हाल अजब होता है दिल का गुरबत में

सीधे-सादे बोल भी ताने लगते हैं

 .

( राजेश रेड्डी )

કૃષ્ણવિયોગમાં રાધારાનીજી

.

કૃષ્ણ જન્મની વધાઈ તો કાલે આપીશું. પણ તે પહેલા આજે કૃષ્ણ વિરહની ઠુમરી સાંભળીને માણીએ. શાયદ આ વિરહ વેદનાનો સાદ સાંભળીને સાચેસાચ કૃષ્ણ અવતરે….

.

.

पवन उडावे बतियाँ हो बतियाँ, पवन उडावे बतियाँ

टीपो पे न लिखो चिठिया हो चिठिया, टीपो पे न लिखो चिठिया

चिट्ठियों के संदेसे विदेसे जावेंगे जलेंगी छतियाँ

 .

कान्हा आ.. बैरन हुयी बाँसुरी

 .

हो कान्हा आ आ.. तेरे अधर क्यूँ लगी

अंग से लगे तो बोल सुनावे, भाये न मुँहलगी कान्हा

दिन तो कटा, साँझ कटे, कैसे कटे रतियाँ

 .

पवन उडावे बतियाँ हो बतियाँ, पवन उडावे बतियाँ..

रोको कोई रोको दिन का डोला रोको, कोई डूबे, कोई तो बचावे रे

माथे लिखे मारे, कारे अंधियारे, कोई आवे, कोई तो मिटावे रे

सारे बंद है किवाड़े, कोई आरे है न पारे

मेरे पैरों में पड़ी रसियाँ

 .

कान्हा आ.. तेरे ही रंग में रँगी

हो कान्हा आ आ… हाए साँझ की छब साँवरी

साँझ समय जब साँझ लिपटावे, लज्जा करे बावरी

कुछ ना कहे अपने आप से आपी करें बतियाँ

 .

दिन तेरा ले गया सूरज, छोड़ गया आकाश रे

कान्हा कान्हा कान्हा…..

 .

फिल्म : वीर

संगीत : साज़िद वाज़िद

शब्द    : गुलज़ार

राग     : नंद

स्वर    : रेखा भारद्वाज

कोरस : शरीब तोशी और शबाब साबरी

વ્હેલી સવારે સાદ સાંભળું

પછી જ આંખ આ ખૂલે

મારું મન હવામાં ઝૂલે

 .

ગઈ રાતનાં સપનાંઓ તો

એક પલકમાં ભૂલે !

મારું મન ઝલકમાં ઝૂલે

 ,

હૃદય એક નાની અમથી છાબ

એમાં સુગંધઝૂર્યાં ફૂલ

તારા બાગનાં વૃક્ષો :

એમાં મન મારું મશગૂલ

તારો એક અણસાર :

ને મારું મન તો બધું કબૂલે

 ,

પૂર્વજનમની કઈ લીલા છે ?

કાયા-માયાના કયા કબીલા ?

પતંગિયાને ચૂંથવાના

કોઈ નહીં પાડશો ચીલા –

સાવ કુંવારી લાગણીઓને

નહીં રગદોળો ધૂળે.

 ,

( મિતુલ મહેતા )

.

૧.

આજની રાત હું ખુશખુશાલ છું

મારા મિત્ર સાથે હું યુક્ત

વિરહની વેદનાથીમુક્ત.

નર્તન કરું છું

હું મારા પ્રિય-તમ સાથે

મારા હૃદયને કહું છું : હવે ચિંતા છોડી દે

સવારની ચાવી મેં ક્યારનીયે ફેંકી દીધી છે.

 .

૨.

એક જ આશા, અને કેવળ એક જ આશા;

તારો પ્રેમ,

એક જ શક્તિ, અને કેવળ એક જ શક્તિ;

તારો પ્રેમ.

જ્યાં સુધી મારા અણુએ અણુ તને

વણથંભ્યું આહ્વાન ન દે.

ત્યાં સુધી સમગ્ર વિશ્વ માત્ર એક ભ્રમણામાંથી

બીજી ભ્રમણામાં ચકરાયા કરે છે.

 .

૩.

જ્યારે મારા હૃદયમાં પ્રેમની વીજળી ચમકે છે

ત્યારે હું જાણું છું કે એના હૃદયમાં પણ એ

ચમકે છે, કડાકા થાય છે

અને જ્યારે ઉન્મત્ત આનંદમાં હું એનું નામ બોલું છું

ત્યારે હું જાણું છું એનો મદહોશ આવેશ

મારામાંથી જ ઊછળે છે.

 .

૪.

તને હૃદયમાં રાખી લઉં

તો કદાચ તું વિચારમાં રૂપાંતર પામે.

હું એવું તો નહીં જ કરું.

 .

તને આંખમાં ધારણ કરી લઉં

તો કદાચ તું કાંટો થઈ જાય.

હું એવું તો નહીં જ કરું.

 .

હું તો તને મારા શ્વાસમાં જ ઘૂંટીશ

જેથી તું મારી જિંદગી જ થઈ જાય.

 .

( રૂમી )

રોજ તારા નામનો કક્કો ગોખું

તને મળવાનાં ગોખું પલાખાં

મૂળિયાંની જેમ જાય ઊડી ના કેમ

આ લાગણીની વિસ્તરેલી શાખા…

 .

મારી ભૂગોળના દરિયા તુજ આંખમાં ને વાંચતાં આ જાત ડૂબે ગઈ

સૂરજ ઊગે તે દિશા પૂરવ કહેવાય, તો તું ઊગે એ દિશા કઈ:

પડતા વરસાદના કારણમાં એટલું, સ્મરણોનાં ચોમાસાં આખ્ખાં…રોજ

 .

પાણીપત નહીં, પાણીદાર એવી આંખોથી જખ્મી થયાનો ઈતિહાસ

બે હૈયાંઓ વચ્ચેની ત્રિજ્યાઓ માપવામાં પડતો ભૂમિતિમાં ત્રાસ

રોજ તારી યાદનું હું લેશન કૌં ને તોય થાતા ન કોઈ વિષય પાકા…રોજ

 .

તારા ને મારા સરવાળાનો દાખલો, આવડે એક બસ ગણિતમાં

બાકીમાં એટલી તો ભૂલો પડે, હું શોધું જવાબ તારા સ્મિતમાં

મોનાલીસા જેવું મર્માળું સ્મિત, મને પડતાં ઉકેલવાનાં ફાંફાં…રોજ

 .

( મુકેશ જોષી )

તમારી શરાફત નડે છે અમોને

અમારી શરાફત નડે છે અમોને

 .

હતો ખ્યાલ એવો કે સંધાઈ જાશે

કરી જે મરામત નડે છે અમોને

. 

સહ્યાં દ્વેષ ઈર્ષા ને અન્યાય પળેપળ

હવે તો અનાગત નડે છે અમોને

 .

અહીં પ્રેમ પૂજ્યો પ્રભુના સ્વરૂપે

છતાં જે લખ્યા ખત નડે છે અમોને

 .

અસ્મિતા અહમનો નથી ભેદ ઝાઝો

છતાંયે તફાવત નડે છે અમોને

 .

ધરમના જ નામે ચલાવી રહ્યા છો

તમારી બગાવત નડે છે અમોને

 .

( મેઘબિન્દુ )