…ખુશ્બૂની સોબતમાં (એક હુસ્ને ખયાલ) – લલિત ત્રિવેદી

તમે પણ થૈ જશો, મિત્રો! અમર ખુશ્બૂની સોબતમાં

શરત એક જ કે જીવો ઉમ્રભર ખુશ્બૂની સોબતમાં

 .

શમી ગૈ છે બગીચાની ઉંમર ખુશ્બૂની સોબતમાં

સફળ થૈ ગૈ પવનની પણ સફર ખુશ્બૂની સોબતમાં

.

બને કે કળીઓથી પણ ઝીણી ઝીણી પંક્તિઓ ઊઘડે…

ગઝલ મારી ય ખીલતી હો અગર ખુશ્બૂની સોબતમાં

 .

દિવસ ઉદ્યાનમાં ઊગે ને રાત્રિ માળામાં સૂએ

મળી ગ્યું છે ભલું અમને ય ઘર ખુશ્બૂની સોબતમાં

 .

લુડકતાં જાય છે ચકચૂર એક ફૂલેથી બીજે ફૂલ

અડી ગૈ કોને રિન્દાના લહર ખુશ્બૂની સોબતમાં

 .

કળી શિવલિંગ હો એવી રીતે ઝાકળ કરે અભિષેક…

જડે સાક્ષાત એક કૈલાસ સર ખુશ્બૂની સોબતમાં !

 .

( લલિત ત્રિવેદી )

લઘુકાવ્યો – અબ્દુલ ગફાર કાઝી

(૧)

તડકાના પૂરમાં વગડો

બે કાંઠે છલકાતો જાય છે

ત્યારથી હું જોઉં છું

કેટલી બધી તણાતી જાય છે

કેસુડાની અપેક્ષાઓ…

 .

(૨)

ઘાસના ફળિયામાં

બેસીને

વરસાદી કવિતા

લખી રહ્યો છે

વાદળ નામનો કવિ…

 .

(૩)

કેટલીક

રંગીન માછલીની

વેદના

મેં છાપી છે

દરિયાના કોમ્પ્યુટરમાં…

 .

(૪)

રમઝાન હો કે

દિવાળી

કેટલીક મસ્ત મિજાજી

માછલીઓ ખરીદી-

કરવા નીકળી ગઈ છે

દરિયાની શાનદાર-

બજારમાં…

 .

(૫)

રાત્રિ ટ્રેનમાં વગર ટિકિટે

મુસાફરી કરી રહેલા ઘુવડને

સવારે તો ઝડપી લીધો

ટિકિટ ચેકર સૂરજએ…

 .

(૬)

સ્મિતનું ઘર ભલેને

દૂર લાગે

હું ચાલીને પહોંચી જઈશ

આંસુના ટેકે ટેકે…

 .

(૭)

પ્રીત હો કે

મૂંગું ગીત હો

પણ

હું નીકળી ગયો છું

એકાન્તપ્રિય

સંગીતની શોધમાં…

 .

(૮)

પ્રેમ ક્યારેય

છુપાતો નથી

એકાન્તપ્રિય આંખોમાં…

 .

(૯)

ચંદ્રના ખભા પર બેસીને

જાય છે ઝાકળ

ફૂલોના ઘેર…

 .

(૧૦)

મારા આંસુનો દરિયો

છલકાતો ગયો ને-

ત્યારથી બનતી ગઈ

તારા રૂમાલની હોડી…

 .

( અબ્દુલ ગફાર કાઝી )

નીકળી જવું છે બ્હાર મારે – જિતેન્દ્ર પ્રજાપતિ

નવું બીજું કશું કરવું નથી, ક્ષણનું બટન થઈને સમયના ગાજમાંથી આખરે નીકળી જવું છે બ્હાર મારે,

ઘણાય યુગથી ચાલી રહ્યા ઘડિયાળના આ એકચક્રી રાજમાંથી આખરે નીકળી જવું છે બ્હાર મારે.

 .

મળે ઘટના અગર વહેવા તણી તો દોસ્ત મારે ખૂબ વહેવું છે, નીકળવું છે નયનના બારણેથી આરપારે,

અમે આંસુ છીએ, બસ એટલે થીજી જવાના ખોખલા રિવાજમાંથી આખરે નીકળી જવું છે બ્હાર મારે.

 .

અમારા તખ્તની નિશાનીને કો’ આમ હડસેલે અને કો’ તેમ હડસેલે, નથી સહેવી ઉપેક્ષાને હવેથી,

અમારા ઘર સમીપે ઊભો એક બાવળ કહે છે કે :’કાંટાળા તાજમાંથી આખરે નીકળી જવું છે બ્હાર મારે’.

.

હશે બે-ચાર ત્યાં સુક્કા અને બે-ચાર ત્યાં લીલા, બધા બળશે ? નહીં જીવિત રહે મારા થકી ત્યાં કોઈ પણ જીવ ??

‘હવે હું ઈંધણું જાહેરમાં કહું છું, સતત સળગાવનારી દાઝમાંથી આખરે નીકળી જવું છે બ્હાર મારે’.

 .

અમારી એક પણ ઇચ્છા અગર જો મૃત થાશે તો અમે પણ તુર્ત મૃત્યુ પામવાના આખરે મનમાં ને મનમાં-

     અને તેથી, ઉપેક્ષા પામતાં પહેલાં બધાય દર્દના રિયાઝમાંથી આખરે નીકળી જવું છે બ્હાર મારે.

 .

( જિતેન્દ્ર પ્રજાપતિ )

લઘુકાવ્યો – રમેશ ત્રિવેદી

(૧)

ફૂલનું

ખિલવું… ખરવું

વચ્ચે મહેકે

મહેક

જીવનની

 .

(૨)

અવની કે આકાશ

ક્યાંય ન દીઠું

એકે ફૂલ

તોય

મન મહેકે-ગહેકે

સુવાસથી

તરબતર !!

 .

(૩)

રાતે ટમકતા તારા

સવારે ક્યાં જતા હશે !?

દાદા ?

દાદા ઉવાચ :

શિશુને મળવા

ફૂલ બનીને !

 .

(૪)

રોજેરોજ

આથમતો

રવિ

તારક લિપિમાં

SMS-મોકલતો હશે

પ્રિય રાત્રિને ?

 .

(૫)

આષાઢી મેઘ સંગે

ઊ-ડ-તી જતી

બગલીઓએ

લખેલી

કાવ્યપંક્તિને

કોણ વાંચશે ?

શીતળ સમીર ?

કે પછી

આભે ચમકતી

વીજ !?

 .

(૬)

એકબીજાથી

લાખો-લાખો

યોજન દૂ…ર

છતાં

કેટકેટલા

પાસપાસે લાગતા

તારકો !

ને

ટોળાની ભીંસમાં

ભીસાતા-કચડાતા

છતાંય

એકબીજાથી

કેટલા દૂર… દૂ…ર

માણસો !!

 .

( રમેશ ત્રિવેદી )

એક હતું ધંગલ – કમલ વોરા

.

એક હતું ધંગલ

ધંગલનો રાજા એક ત્સિંહ હતો

ત્સિંહ ધંગલના બધ્ધા પ્લાનીઓને થાઈ ધાય…

એટલું બોલતાં બોલતાંમાં તો

વૃદ્ધ હાંફી જાય છે

ફરી શ્વાસ ભેગો કરી બોલે છે

ધંગલના બધ્ધા પ્લાનીઓએ

એક સભા કલી

ત્સિંહનો હુકમ રોજ એક પ્લાની દોઈએ

એક સત્સલું કેય કે

હું રાજાને છેતલું

બધ્ધા પ્લાનીઓએ એને લોયકો

પણ સત્સલું તો ગિયું ત્સિંહ પાસે

અહીં

વારતા અટકી ગઈ કારણ

વૃદ્ધ ભૂલી જાય છે કે

સસલાએ સિંહ પાસે જઈને શું કર્યું

એ ખૂબ યાદ કરવા મથે છે

આંખો ચકળવકળ ઘુમાવે છે

અકળાય છે

પણ એને

આગળનું કંઈ જ યાદ નથી આવતું

અધૂરી રહી ગયલી વારતામાં

જંગલનું સિંહનું

અને સસલાનું

અને વૃદ્ધનું હવે શું થશે…

એની તોઈને ખબલ નથી

 .

( કમલ વોરા )

મીરાંબાઈ છે – મહેશ શાહ

મોળું નહિ માપે મીરાંબાઈ છે

પંથ એનો પરમ વિનાનો નહિ કાપે, મીરાંબાઈ છે.

 .

ડગલે ને પગલે એનો સાંવરિયો દીસે

જે કંઈ કરે તે એના મોહનને મિષે:

સંગ એનો શરણ વિનાનો નહિ રાખે, મીરાંબાઈ છે.

 .

મૂક્યું મેવાડ કર્યું વૃંદાવન વ્હાલું

ગોવિંદને ગાતું એવું મંજીરું ઝાલ્યું:

રંગ એનો ભગવા વિનાનો નહિ રાખે, મીરાંબાઈ છે.

 .

શામળે સમાવ્યાં એને હૈયામાં સ્થાપી

આનંદે ઓળઘોળ ગ્રંથિઓ ઉથાપી:

છંદ એનો ભજન વિનાનો નહિ રાખે, મીરાંબાઈ છે.

 .

( મહેશ શાહ )

લાગણીના પૂરને – કૈલાસ અંતાણી

લાગણીના પૂરને ખાળી શકો

એમ દુર્ઘટના તમે ટાળી શકો.

.

છેક ઊંડે જળ સતત વહેતાં રહે,

જો સપાટી શાંત સંભાળી શકો.

.

આમ ચાલ્યા ઊંચકી વહેતી નદી,

વહેણ પાછાં કઈ રીતે વાળી શકો ?

 .

કંઈક અંદરથી જ ભીનાં થઈ જવું,

આંખની ભીતર જરા ભાળી શકો.

 .

શક્ય છે કે પૂરને ખાળી શકો,

પાંપણો નીચે બધું ઢાળી શકો.

.

( કૈલાસ અંતાણી )

દુનિયાદારી છે – ખલીલ ધનતેજવી

દોડાવી હંફાવી મારે એવી દુનિયાદારી છે,

દુનિયા પાસે હું શું માગું દુનિયા ખુદ દુ:ખ્યારી છે.

 .

ચાહો તો અજમાવી જોજો તાકત ને મજબૂરી પણ,

એની પાસે પાવર છે પણ એ માણસ સરકારી છે !

 .

ધીમે ધીમે ઈચ્છઓને ઓછી કરવા બેઠો છું,

બે-ત્રણને તો મારી નાખી, ચોથીની તૈયારી છે !

 .

મારી પાંપણ પલળે ત્યારે ત્યાં કોઈ આંખો લૂછે,

મોતી જેવાં આંસુ મારાં શું ચેપી બીમારી છે !

 .

બંને કાને પૂમડાં ખોસી બેઠા છે ચોકીદારો,

ચારેબાજુ બૂમો ચીસો હાકોટા કિલકારી છે !

 .

તારા ગામે રોકાવાની ઈચ્છા છે પણ શું કરવું,

રસ્તાઓ પગને વળગે છે, આદત પણ વણજારી છે !

 .

આજે તો આ મોસમ નક્કી હાંફી જાશે યાર ખલીલ

ફૂલોની રગરગને આજે ખુશ્બૂએ લલકારી છે !

 .

( ખલીલ ધનતેજવી )

…અસદુલાહ! (મિર્ઝા ગાલિબ) – લલિત ત્રિવેદી

.

કલમ કાગળ લઈ બોલું છું બિસ્મિલ્લાહ, અસદુલ્લાહ !

અકળ આતિશ ઊઠે છે ને વધે છે દાહ, અસદુલ્લાહ !

 .

કરું છું તરજુમો તો થાઉં છું ગુમરાહ, અસદુલ્લાહ !

તમારી બઝમમાં નહિતર તો છે ઈદગાહ, અસદુલ્લાહ !

 .

કહી દો અપ્સરાને કે ન પકડે બાંહ, અસદુલ્લાહ !

ઝીણેરી કન્યકા સાથે થયા છે બ્યાહ, અસદુલ્લાહ !

 .

ફરક પડતો નથી રેલાય ઝાલરમાં કે કાગળમાં

રૂહાની ફાકામસ્તીને નથી પરવાહ, અસદુલ્લાહ !

 .

જરા શબનમ.. જરા કળીઓ… ને પાંદડીઓ-શો એક કાગજ

ભલે ને પરતવેખૂર છે… ભીતર છે છાંહ, અસદુલ્લાહ !

 .

શબદ પ્રગટે એ ઘટના તો ઈબાદત જેવી છે, વલ્લાહ !

ઝૂકે છે મસ્તક એ જગ્યા છે ઈબાદતગાહ, અસદુલ્લાહ !

 .

ફરક શું કાગઝી પ્હેરણ ને ચીંથરેખાલ-બે વચ્ચે !

નહિતર બેય પર વરસે છે એક જ ચાહ, અસદુલ્લાહ !

 .

ગઝલ ટીકાની બોલીમાં હું સંભળાવું છું બગીચાને

સભામાં એક ધ્યાને સાંભળે અલ્લાહ, અસદુલ્લાહ !

 .

( લલિત ત્રિવેદી )

લઘુકાવ્યો

(૧)

નવોઢા

 .

મધદરિયે

મોટાં મોટાં

વહાણોય ડૂબી જાય છે

એ જાણવા છતાંય

દરિયાની છાતી પર

નવોઢાની જેમ

માથું મૂકવાનું

અદમ્ય આકર્ષણ

કેમ નહીં રોકી શકતી હોય

સઢવાળી નાનકડી હોડી ?

 .

( પન્ના નાયક )

 .

(૨)

મારી

પ્રતીક્ષા

વિસામો ચૂકી ગઈ છે

એટલે તો

હવે

એને

તોરણ અને સાંકળ

વચ્ચેનો

ફર્ક સમજાતો નથી !!

 .

( દિનેશ કાનાણી )

 .

(૩)

તડકો

 .

અડધી રાતે

તડકો

ભૂલો પડ્યો હતો

મને

સૂરજનું

સરનામું

પૂછતો હતો !

 .

( રજનીકાન્ત ઓઝા )

 .

(૪)

કેટલાક માણસોનાં દિલ

પથ્થર બની ગયાં છે,

ને કેટલાક પથ્થર

ઈશ્વર બની ગયા છે.

 .

( હરેશ સોંદરવા )

 .

(૫)

મન તો થાય…

ક્યાંક, મનભર વરસું…

પણ…

પ્રતીક્ષાનો, ખોબો ક્યાં ?

 .

( પ્રજ્ઞા વશી )

 .

(૬)

દીવાલ ચિતરેલા

પતંગિયાને

ફૂલ અડી ગયું

થોડીવારમાં તો

પતંગિયું ઉડી

ફૂલ ઉપર બેસી ગયું;

 .

( જનક વ્યાસ )

 .

(૭)

ફરક

 .

બે જણ

એકમેકને ગમે

તે લાગણી છે,

અને

બે જણને

એકમેક વગર ન ગમે,

તે પ્રેમ છે.

 .

( મદનકુમાર અંજારિયા )